Recenzje
Tajlandia, Kambodża, Laos, Wietnam. Słodko-pikantne Indochiny. Wydanie 1
Azja Południowo-Wschodnia to kwintesencja fascynującej egzotyki, w dodatku dostępna niemal dla każdego. Na żadnym kontynencie nie zobaczymy tylu arcyciekawych miejsc, mieszcząc się w tak niewielkim budżecie. Może dlatego szlaki turystyczne Wietnamu, Laosu, Tajlandii i Indii pełne są młodych backpackersów poznających najdalsze zakątki tych krajów.
Jak podaje najnowszy przewodnik Bezdroży, aby podróżować po regionie, trzeba mieć na swe utrzymanie minimum 15 dolarów dziennie, czyli ok. 45 złotych. To dolna granica kosztów, która gwarantuje nocleg i wyżywienie, choć już nie wszystkie atrakcje, które chciałoby się zaliczyć. Np. bilety wstępu do świątyń są drogie (3 dolary), ale wystarczy popytać, by zwiedzić świątynie nie gorsze, za to bezpłatne. Gdy zdecydujemy się na zwiedzanie Angkor Wat, to pamiętajmy, że sam bilet to 20 dolarów, czyli dniówka z ogonkiem... Najtańszy nocleg to wydatek rzędu 3-4 dolarów, ale zdarzają się takie za dolara; zależy od pory roku, liczby turystów etc. Także najtańszy posiłek jest w cenie dolara, choć nie wolno zapominać o koszcie wody, którą musimy kupować (50 centów za 1,5 litra). A dla kurażu po ostatniej misce ryżu warto wypić lokalne piwo, też za dolara lub dwa. Podróżując nawet za niewielkie pieniądze, nie wolno zapominać o rygorach higieny. Zwiedzając miasta lub ich okolice, warto wynająć rower czy skuter, a to kolejne 2-6 dolarów. Trzeba też pamiętać o kosztach podróży, czyli biletach autobusowych lub kolejowych. Jak pisze autor przewodnika, kwota od 15 do 30 dolarów jest dolną granicą wydatków na codzienne utrzymanie w Azji. Granicy górnej nie ma, bo także i tu spotkamy tak luksusową ofertę, że i tysiąc dolarów dziennie to mało...
Polski przewodnik po najciekawszych krajach Azji Południowo--Wschodniej jest obszernym kompendium wiedzy o regionie i jego atrakcjach turystycznych.
Jak podaje najnowszy przewodnik Bezdroży, aby podróżować po regionie, trzeba mieć na swe utrzymanie minimum 15 dolarów dziennie, czyli ok. 45 złotych. To dolna granica kosztów, która gwarantuje nocleg i wyżywienie, choć już nie wszystkie atrakcje, które chciałoby się zaliczyć. Np. bilety wstępu do świątyń są drogie (3 dolary), ale wystarczy popytać, by zwiedzić świątynie nie gorsze, za to bezpłatne. Gdy zdecydujemy się na zwiedzanie Angkor Wat, to pamiętajmy, że sam bilet to 20 dolarów, czyli dniówka z ogonkiem... Najtańszy nocleg to wydatek rzędu 3-4 dolarów, ale zdarzają się takie za dolara; zależy od pory roku, liczby turystów etc. Także najtańszy posiłek jest w cenie dolara, choć nie wolno zapominać o koszcie wody, którą musimy kupować (50 centów za 1,5 litra). A dla kurażu po ostatniej misce ryżu warto wypić lokalne piwo, też za dolara lub dwa. Podróżując nawet za niewielkie pieniądze, nie wolno zapominać o rygorach higieny. Zwiedzając miasta lub ich okolice, warto wynająć rower czy skuter, a to kolejne 2-6 dolarów. Trzeba też pamiętać o kosztach podróży, czyli biletach autobusowych lub kolejowych. Jak pisze autor przewodnika, kwota od 15 do 30 dolarów jest dolną granicą wydatków na codzienne utrzymanie w Azji. Granicy górnej nie ma, bo także i tu spotkamy tak luksusową ofertę, że i tysiąc dolarów dziennie to mało...
Polski przewodnik po najciekawszych krajach Azji Południowo--Wschodniej jest obszernym kompendium wiedzy o regionie i jego atrakcjach turystycznych.
Tygodnik Angora Ł. AZIK; 2015-11-01
Zakochani w świecie. Indie
"Zakochani w świecie. Indie" to książka Joanny Grzymkowskiej--Podolak, która zmieniła swoje życie, porzuciła stabilną pracę na etacie i wyjechała wraz z mężem na kilka miesięcy w podróż. To opowieść o napotkanych ludziach i miejscach. Książka opowiada o indyjskich przygodach, radościach, rozczarowaniach i olśnieniach autorki.
Poznaj Świat
Powidoki. Wydanie 1
„Wierzę w koty i w rum, i w słońce, i w zielone drzewa, i w wolność. Chcę mieć prawo zdechnąć z głodu, jeżeli sobie nie dam rady. I żyć na litość boską, żyć trochę tak, jak mnie się podoba". Cytat z Andrzeja Bobkowskiego idealnie nadaje się na motto dla autorów-wędrowców.
Nie przypadkiem ten fragment „Szkiców piórkiem" przypomniał w swojej najnowszej książce Piotr Strzeżysz, wędrowiec rowerowy, któremu niestraszne są ani duże odległości, ani żaden kontynent. Jednak nie interesuje go sam wyczyn, ale spotkanie w drodze. Zwykła rozmowa, nocleg, posiłek stają się najważniejszymi punktami na mapie podróży. W „Powidokach" (Bezdroża) migawki I z Islandii, Indii, Alaski czy Anglii - realistyczne i poetyckie zarazem, zatrzymujące chwilę w subtelnym opisie miejsc oraz ludzi - dają próbkę literackiego talentu autora.
Nie przypadkiem ten fragment „Szkiców piórkiem" przypomniał w swojej najnowszej książce Piotr Strzeżysz, wędrowiec rowerowy, któremu niestraszne są ani duże odległości, ani żaden kontynent. Jednak nie interesuje go sam wyczyn, ale spotkanie w drodze. Zwykła rozmowa, nocleg, posiłek stają się najważniejszymi punktami na mapie podróży. W „Powidokach" (Bezdroża) migawki I z Islandii, Indii, Alaski czy Anglii - realistyczne i poetyckie zarazem, zatrzymujące chwilę w subtelnym opisie miejsc oraz ludzi - dają próbkę literackiego talentu autora.
Voyage PAULINA STOLAREK-MARAT; 2015-11-01
Syberyjski Sen. Opowieść bezdrożna
Syberia to miejsce o którym wszyscy wiedzą, a już na pewno wielu z Was o niej marzy. Niesamowite widoki, które w sobie skrywa, dziewicza przyroda, dzikie zwierzęta, rwące rzeki. To wszystko skłania wielu podróżników do zwiedzenia tamtych terenów. Lecz trzeba pamiętać, aby być rozważnym i ani na chwilę nie stracić czujności. Może to nas kosztować życie.
Autorka i zarazem bohaterka opowieści bezdrożnej dzieli się z nami relacją ze swoich dwóch wypraw w te tereny, które odbyła z mężem i przyjaciółmi. Za pierwszym razem postawili na zmagania wspinaczkowe i terenowe, zaś już za drugim razem część trasy przebyli autobusem, a część spływając rwącą rzeką na samodzielnie zrobionych katamaranach.
Jesteście ciekawi, jak wspomina swoją wyprawę autorka i jak opowiada co można zobaczyć i czego się nauczyć w tych niebezpiecznych terenach? Nic prostszego, wystarczy tylko zajrzeć do książki.
Już na samym początku uspokoję Was mówiąc, że książkę czyta się niezwykle łatwo i przyjemnie. Nie jest to przewodnik i poradnik jak radzić sobie w trudnych syberyjskich sytuacjach. Tutaj autorka dzieli się swoimi przeżyciami, swoimi wrażeniami. To istna bezdrożna opowieść, napisana bardzo przyjaznym i łatwym językiem.
Może czasem czytelnik nie będzie zadowolony z wtrącanych gdzieniegdzie rosyjskich słów, lub całych zdań, lecz spokojnie, takie miejsca można by policzyć na palcach jednej ręki. A ponadto gwarantuję, że nawet tych kilka zwrotów bez problemów zrozumiecie.
Kolejny plus to wkładki ze zdjęciami. Już oglądając te niesamowite widoki na fotografiach poczujecie niezmierzoną chęć odwiedzenia tych wszystkich wspaniałych miejsc.
Okładka także przyciąga nasze oko jednym z wielu tamtejszych przepięknych widoków.
Komu polecam: osobom kochającym podróże, ale i takim które przepiękne widoki wolą oglądać na zdjęciach. Tutaj oprócz zdjęć zobaczycie to wszystko oczyma wyobraźni. Nie ma rozgraniczenia na płcie i wiek, książka napisana w taki sposób ,że powinna zainteresować każdego.
Autorka i zarazem bohaterka opowieści bezdrożnej dzieli się z nami relacją ze swoich dwóch wypraw w te tereny, które odbyła z mężem i przyjaciółmi. Za pierwszym razem postawili na zmagania wspinaczkowe i terenowe, zaś już za drugim razem część trasy przebyli autobusem, a część spływając rwącą rzeką na samodzielnie zrobionych katamaranach.
Jesteście ciekawi, jak wspomina swoją wyprawę autorka i jak opowiada co można zobaczyć i czego się nauczyć w tych niebezpiecznych terenach? Nic prostszego, wystarczy tylko zajrzeć do książki.
Już na samym początku uspokoję Was mówiąc, że książkę czyta się niezwykle łatwo i przyjemnie. Nie jest to przewodnik i poradnik jak radzić sobie w trudnych syberyjskich sytuacjach. Tutaj autorka dzieli się swoimi przeżyciami, swoimi wrażeniami. To istna bezdrożna opowieść, napisana bardzo przyjaznym i łatwym językiem.
Może czasem czytelnik nie będzie zadowolony z wtrącanych gdzieniegdzie rosyjskich słów, lub całych zdań, lecz spokojnie, takie miejsca można by policzyć na palcach jednej ręki. A ponadto gwarantuję, że nawet tych kilka zwrotów bez problemów zrozumiecie.
Kolejny plus to wkładki ze zdjęciami. Już oglądając te niesamowite widoki na fotografiach poczujecie niezmierzoną chęć odwiedzenia tych wszystkich wspaniałych miejsc.
Okładka także przyciąga nasze oko jednym z wielu tamtejszych przepięknych widoków.
Komu polecam: osobom kochającym podróże, ale i takim które przepiękne widoki wolą oglądać na zdjęciach. Tutaj oprócz zdjęć zobaczycie to wszystko oczyma wyobraźni. Nie ma rozgraniczenia na płcie i wiek, książka napisana w taki sposób ,że powinna zainteresować każdego.
DobreRecenzje.pl Edyta; 2015-10-22
Z plecakiem przez świat. Vademecum podróżnika
Warto uzupełnić bibliotekę o ten zbiór opowieści i anegdot, w jakie obfituje życie podróżniczki Moniki Witkowskiej. Znajdziemy tu nie tylko patenty na tani transport czy skuteczne unikanie złodziei, ale też bardziej nietypowe porady. Na przykład jak się zachować w przypadku trzęsienia ziemi albo co można sprezentować w egzotycznym kraju.
PODRÓŻE
