Recenzje
Japonia. Kraj możliwości. Oblicza świata
Piękna z zewnątrz, jeszcze piękniejsza w środku. Książka Zofii Jurczak to doskonały przykład na to, jak opowiadać o Japonii — bez egzaltacji, ale z szacunkiem i pasją. Z dystansem, ale konkretnie. Treść przyciąga nie tylko fanów Kraju Kwitnącej Wiśni, ale każdego, kto choć raz poczuł fascynację odległą kulturą. Już sama oprawa graficzna robi wrażenie — minimalistyczna, gładka okładka przyciąga oko, a wewnętrzna mapa Japonii to perełka, która zasługuje na osobne brawa. W środku znajdziemy też zdjęcia — szkoda tylko, że jest ich tak mało i w wersji czarno-białej. Gdyby było ich więcej (i w kolorze!), książka byłaby niemal idealna. Co znajdziemy w środku? Oto kilka smaczków: Czy Tokio naprawdę jest ładne i jaka kryje się za nim historia? Co najbardziej zaskakuje nowoprzybyłych turystów? Do których dzielnic warto się wybrać i w jakim celu? Czym jest syndrom Stendhala (serio, zaskakujące!) Kim jest japoński Mikołaj? I dlaczego temat toalet w Japonii zasługuje na osobny rozdział (z dużą dawką śmiechu — dosłownie KUPA śmiechu). Autorka nie unika tematów mniej oczywistych — jest sporo o japońskim jedzeniu, zwyczajach, języku i historii. Pomimo że książka ma zaledwie 260 stron, dostajemy naprawdę solidną porcję wiedzy. Cieszy też obecność licznych odniesień do literatury i popkultury — bibliografia to prawdziwa kopalnia złota dla każdego, kto chce pogłębić temat. To książka, do której z pewnością wrócę. Nie tylko dlatego, że świetnie się ją czyta, ale dlatego, że została napisana z miłością, wiedzą i humorem. Chwała pani za to, pani Zofio! Dobrze, że Japonia wygrała z Jamesem Bondem.
Pora na wycieczkę. 108 najpiękniejszych punktów widokowych w Małopolsce
Japonia. Kraj możliwości. Oblicza świata
“Japonia. Kraj możliwości” autorstwa Zofii Jurczak to opowieść o kraju, który fascynuje, intryguje i wymyka się prostym definicjom. To książka o miejscu, gdzie tradycja i nowoczesność nie rywalizują ze sobą, lecz współistnieją w niezwykłej harmonii. Autorka z pasją i wnikliwością prowadzi czytelnika przez ten niezwykły świat - od zatłoczonych ulic Tokio po zaciszne ogrody Zen, od hałaśliwych targów po minimalistyczne wnętrza japońskich domów. Nie skupia się jedynie na powierzchownych obrazach, lecz zagląda głębiej - w mentalność, codzienność i sposób myślenia Japończyków. Dzięki temu książka nie jest jedynie relacją z podróży, ale przede wszystkim próbą uchwycenia ducha tego niezwykłego kraju. To lektura, która pozwala spojrzeć na Japonię z innej perspektywy - nie tylko jako egzotyczną ciekawostkę, ale jako miejsce pełne subtelności i znaczeń. Dla tych, którzy pragną lepiej ją zrozumieć, będzie nie tylko inspiracją, ale także kluczem do odkrywania jej ukrytych tajemnic.
Śląsk, którego nie ma
▫️KAMIL IWANICKI "ŚLĄSK, KTÓREGO NIE MA"▫️ Lubisz zapomniane miejsca i budynki? Mnie zawsze one w jakiś sposób fascynowały. Pustostany, ruiny, ciemne kanały skrywały w sobie wiele opowieści. Niestety wówczas wyssanych z palca i mojej wyobraźni, gdyż jako dziecko nie pokusiłam się, aby poznać ich prawdziwą historię. Z tego powodu książka "Śląsk, którego nie widać" przykuła moją uwagę natychmiast gdy ją zauważyłam. Jej autor to również wielbiciel opustoszałych miejsc. "Śląsk, którego nie ma" to opowieść o miejscach takich, które odeszły, ale również o społecznościach i mieszkańcach Górnego Śląska, którzy z różnych powodów opuścili to miejsce. Historie zgromadzone na kartach tej książki to świat zapomniany dla wielu, lecz dzięki autorowi odkurzony, a przy tym niezwle atrakcyjny fabularnie. W tych opowieściach można się zatracić bez opamiętania, czego sama doświadczyłam. Oczarowała ma historia Blanki Henckel von Donnersmarck i Małego Wersalu w Świerklańcu, która stanowi wręcz gotowy scenariusz filmowy. Przedwojenne zdjęcie pałacu w Kopicach, którego wieże sprawiają, że wygląda jak bajkowy, sprawiło, iż opowieść o Śląskim Kopciuszku stała się bardziej namacalna. Możesz też zachwycić się architekturą lat międzywojennych oraz poznać wiele zaskakujących życiorysów, jak np. historia Susanny Remzetti żydowskiej faszystowski czy działaczki ubeckiej Żydówki Loli Potok. Jest też tutaj wiele pokopalnianych miejsc do zwiedzenia. Miasta opisane w książce znam z dawnych lat z wyjazdów wakacyjnych do rodziny. Po tej lekturze chcę je odkryć raz jeszcze. . Kamil Iwanicki opowiada z wielką pasją, która bije z każdej kartki. Książkę czytało się wyśmienicie. Stanowi ona niesamowitą zajawkę do eksplorowania wielu przeciekawych tematów. Poza tym pachnie ona "farbą drukarską" tak jak lubię. Powiało dzieciństwem 🙂 Na 100% warto przeczytać. Polecam B.
Japonia. Kraj możliwości. Oblicza świata
