Wstajemy rano około 9.

            Wstajemy rano około 9. Śniadanie już czekało na stole. Zróżnicowanie niewielkie to samo co na kolację ale równie smaczne. Postanawiamy zostawić im 15hr. Tak jak poprzecidnio nie chcieli przyjąć ale po chwili “sprzeczki” przyjmują i obdarowują nas dwoma litrowyni słojami miodu i również dwoma słojami przetworów z borówek + mleko. Jest ładna pogoda, wszystko mamy wysuszone. Pan Filemon wyprowadza nas na szlak. Idzie z nami ze 2 godziny, niesie plecak Isi, rozmawiamy o II Wojnie Światowej. Nogi Dominiki odmawiają posłuszeństwa, nie może postawić kroku. Sugerujemy odwieźć Isię do granicy i odprowadzić na pociąg relacji Przemyśl-Szczecin. Jest ku temu okazja bo jesteśmy na przełęczy Wyszkowskiej gdzie jest tranzyt na docelowo Lwów. Tu Isia pokazuje swój żelazny charakter, wolę przetrwania i walki, jest w bardzo trudnej i przykrej sytuacji. Decydujemy zrobić dzień przerwy. Wybieramy schronisko nad Sinewirskim Jeziorze. Jedziemy tam okazją a właściwie do pobliskiej miejscowości Miżgorii. Wybraliśmy takie miejsce ze względów sanitarnych dla nóg Isi. W Miżgorii kupujemy niezbędne rzeczy: wódkę, opatrunki, coś na rany w aptece, kiełbaski, chleb itd. Kręcił się koło nas cały czas taksiarz i oferował się że zabierze nas na Syniewierskie Jezioro za jedyne 50hr. Autobus mieliśmy za 2h więc stargowaliśmy na 35 i jedziemy. Tu w schronisku rozczarowanie. Śmierdzi komerchą, same BMW i merole. Taksiarz drań stawia nam herbatkę i czeka na reakcję po usłyszeniu ceny za nocleg. Przychodzę ze złą wiadomością, za 3 osobowy pokój 150hr, odpuszczamy. Taksiarz nie chcąc wracać na pusto oferuje się, że podrzuci nas na dól za ileś tam hr ale mówimy żeby spadał, wiedział od początku że tu jest hotel dla turystów z Niemiec. Postanawiamy udać się w kierunku naszego szlaku. Schodzimy doliną rzeki Sloboda szukając miejsca na nocleg. Po kilku godzinach znajdujemy całkiem niezłe miejsce na przedłużony biwak.