Krzysztof Skok chciał – podróżując na rowerze – poznać kulturę i obyczaje mieszkańców Rosji, zagłębić się w pokrytą jurtami Mongolię i wreszcie dotrzeć do Chin, by tam obejrzeć zmagania polskich sportowców na Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie. Wbrew licznym trudnościom, nie bał się uwierzyć we własne marzenie i zaryzykował, by ten plan zrealizować. Poświęcił wiele dla jednej idei: przeżyć przygodę, która nie będzie studenckim wygłupem, ale pełną pasji wyprawą po poznanie ludzi, kultur, sportu i siebie. Choć nie miał prawie żadnego doświadczenia w podróżowaniu rowerem, dzięki swojej determinacji i uporowi, a także pomocy kilku innych zapalonych entuzjastów pokonywania własnych ograniczeń, w ciągu pięciu miesięcy znalazł sponsorów, przygotował kondycję fizyczną oraz poznał budowę roweru trekkingowego od podszewki. Przebieg całej wyprawy spisał w postaci pamiętnika, dzień po dniu przedstawiającego jego obserwacje, odczucia oraz przygody.

Wyprawa, nad którą Wydawnictwo Bezdroża objęło patronat medialny, trwała 148 dni, z czego 123 na rowerze (10 434 km, 607 godz.) i biegła przez Polskę (Malbork, Dąbrówka Malborska, Lidzbark Warmiński, Święta Lipka, Giżycko, Suwałki, Sejny), Litwę (Wilno, Niemenczyn), Łotwę (Daugavpils, Rezekne), Rosję (Katyń, Moskwa, Kazań, Ufa, Omsk, Krasnojarsk, Irkuck, jezioro Bajkał), Mongolię (Darhan, Ułan Bator, Sajnszand) do Chin (Jining, Datong, Góry Wutai Shan, Wielki Mur Chiński w Badaling, Pekin). Do kraju wracał koleją transsyberyjską (wyruszył z Władywłostoku) do Moskwy, a dalej przez Kaliningrad.