Mikołaj Korwin-Kochanowski, Dorota Snoch

Włochy city break

27 pomysłów na weekend pełen wrażeń

Tekst: Beata i Paweł Pomykalscy

Redakcja: Agnieszka Muzyk

Projekt okładki: Maria Mazurek

Projekt graficzny i skład: Sabina Suchy

Redaktor prowadzący: Paweł Sondej

Okładka: materiały graficzne zostały wykorzystane za zgodą shutterstock.com

Zdjęcia wewnątrz książki: adobestock.com, shutterstock.com, Paweł Pomykalski (4, 28, 29, 44, 45, 46, 47, 48, 51, 62, 63, 78, 80, 85, 87, 102, 104, 107, 113, 156, 158, 161, 212, 214, 215, 232, 234, 248, 254, 298, 305, 308, 320, 334, 336, 337, 340, 350)

Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji.

Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli.

Autor oraz wydawca dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz wydawca nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce.

HELION S.A.

ul. Kościuszki 1c, 44-100 GLIWICE

tel. 32 230 98 63

e-mail: bezdroza@bezdroza.pl

WWW: bezdroza.pl (księgarnia internetowa, katalog książek)

Drogi Czytelniku!

Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres

bezdroza.pl/user/opinie/bewlci_ebook

Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję.

Wydanie I

ISBN: 978-83-289-3419-1

Copyright © Helion S.A., 2025

- Kup w wersji papierowej

- Poleć książkę na Facebook.com

- Oceń książkę

- Księgarnia internetowa

- Lubię to! » Nasza społeczność

Mapy

Weekendowe dolce vita

Włochy to coś więcej niż kraj. Włochy to zjawisko. Przygoda. Styl życia. Nastrój. Jeśli odwiedzisz je raz – będziesz wracać. Rozpalają wszystkie zmysły – i właśnie dlatego powstała ta książka: by podsunąć Ci 27 gotowych pomysłów na citybreaki we Włoszech. Krótkie wypady, które potrafią naładować baterie, zainspirować bardziej niż długie wakacje i odświeżyć spojrzenie na świat.

Wybór miejsc nie jest przypadkowy – to mozaika miast – zarówno tych najbardziej znanych, jak i mniej oczywistych, ale zdecydowanie wartych Twojej uwagi. Kluczem była dostępność: wszystkie łączy bezpośredni lot tanimi liniami z Polski. Coraz częściej nie pytamy „czy jechać?”, tylko „gdzie tym razem?”. A Włochy są w tej grze liderem. Bo Włochy mają tę niesamowitą właściwość, że można je zwiedzać przez całe życie i nigdy się nie znudzą. Każdy zakątek Italii potrafi oczarować na swój sposób.

Włochy najlepiej zwiedzać powoli. Nie lubią pośpiechu, za to nagradzają tych, którzy się zatrzymują, patrzą uważniej, chłoną zapachy, dźwięki i detale. Dlatego planując citybreak, warto zostawić sobie przestrzeń na niespodzianki: nie planuj każdej godziny. Zostaw sobie czas na błądzenie — dosłownie i w przenośni. Czasem największe odkrycia rodzą się z przypadków. Każdy rozdział poświęcony jednemu miastu jest swego rodzaju miniprzewodnikiem. Znajdziesz w nim:

- Top miejsca do zobaczenia – czyli to, co klasyczne, obowiązkowe, nie do pominięcia;

- Ukryte perełki – bo najpiękniejsze wspomnienia często rodzą się z miejsc, których nie było na liście „must see”;

- Kulinaria – co zjeść i czego spróbować, by naprawdę „rozsmakować się w Italii”. Podpowiadamy, co warto zamówić w trattorii, a co zjeść na ulicy;

- Gdzie spać – kilka sprawdzonych opcji, które nie zrujnują budżetu, a pozwolą cieszyć się lokalnym klimatem;

- Jak się poruszać – podpowiedzi dotyczące transportu miejskiego, pieszych tras i ewentualnych wycieczek poza miasto;

- Co warto zobaczyć w okolicy – jeśli masz dzień (albo pół), by się oddalić od centrum i poznać jeszcze więcej.

Wszystko podane w sposób praktyczny, ale nie beznamiętny. Bez niepotrzebnych dat i encyklopedycznego tonu – za to z pasją miłośników Włoch, którzy chcą się dzielić zachwytem nad pięknem tego kraju.

Mamy nadzieję, że ta książka stanie się dla Ciebie nie tylko inspiracją do zaplanowania kolejnego (a może pierwszego?) citybreaku, ale też zachętą do zakochania się we Włoszech po swojemu. Nie musisz odwiedzić wszystkich 27 miejsc. Wybierz te, które najbardziej do Ciebie przemawiają. A może będziesz wracać wielokrotnie i z czasem skreślisz je wszystkie z listy – jedno po drugim?

Włochy są jak ulubiony film – można je oglądać wciąż od nowa, a i tak zawsze odkryjesz coś, czego wcześniej nie zauważyłeś.

Buon viaggio!

Garść informacji praktycznych

Jeśli masz już upatrzony konkretny kierunek, warto ustawić powiadomienia cenowe w jednej z popularnych wyszukiwarek lotów. Dzięki temu dostaniesz sygnał, gdy ceny zaczną spadać. Szukając biletów, dobrze jest działać z wyprzedzeniem – ale równie często kluczowa okazuje się elastyczność.

Przeglądanie ofert w trybie incognito może mieć znaczenie. Standardowe przeglądarki zapisują Twoją aktywność (np. przez pliki cookies), co pozwala stronom rozpoznać Twoje zainteresowanie konkretnym kierunkiem – a z czasem podnieść ceny. Jeśli często wracasz do tej samej trasy lub dzielisz się linkami ze znajomymi, może to wygenerować sztuczny ruch, który niestety może wpłynąć na wzrost stawki.

Innym sposobem, który może się opłacić, jest użycie VPN – narzędzia pozwalającego zmienić wirtualną lokalizację. Zdarza się, że linie lotnicze pokazują różne ceny w zależności od kraju, z którego pochodzi użytkownik. Jeśli np. szukasz lotu z Warszawy do Bari, warto sprawdzić ceny, ustawiając lokalizację na inny kraj – na przykład Szwecję czy Węgry. Dla systemu jesteś wtedy mniej „zainteresowanym” pasażerem, co może skutkować niższą ceną biletu. Jeszcze innym patentem jest porównanie ofert różnych lotnisk w Polsce. Czasem różnice między Gdańskiem a Katowicami, czy Warszawą a Krakowem potrafią być znaczące.

W poszukiwaniu lotniczych okazji warto być sprytnym i cierpliwym. Czasem wystarczy kilka godzin różnicy, inna przeglądarka albo jedno kliknięcie mniej, by zaoszczędzić kilkadziesiąt, a nawet kilkaset złotych.

Najlepszy moment na polowanie na tanie bilety to czas, gdy inni są zajęci. W środku tygodnia, szczególnie w godzinach przedpołudniowych, ruch na stronach rezerwacyjnych jest najmniejszy, a to właśnie wtedy algorytmy potrafią zaproponować niższe ceny. W przeciwieństwie do weekendów, kiedy więcej osób planuje podróże, popyt wzrasta, a wraz z nim ceny.

Warto też znać odpowiednie narzędzia. Istnieje wiele różnych wyszukiwarek tanich lotów, które warto mieć pod ręką: Kayak, Momondo, Skyscanner, Google Flight, Kiwi czy Azair.

Pakowanie bagażu podręcznego, zwłaszcza na krótki wypad, to prawdziwa sztuka organizacji. Warto dobrze przemyśleć układ rzeczy w torbie lub walizce, tak aby najpotrzebniejsze przedmioty – jak elektronika czy kosmetyczka – były łatwo dostępne. To szczególnie ważne podczas kontroli bezpieczeństwa, gdy trzeba je szybko wyjąć. Lepiej mieć je więc pod ręką, a nie na samym dnie bagażu.

Wszystkie płyny, żele i kosmetyki muszą być zapakowane w przezroczyste, szczelnie zamykane torebki – najlepiej strunowe. Każdy produkt może mieć maksymalnie 100 ml, a łączna objętość nie powinna przekraczać jednego litra. To standardowe wymogi obowiązujące na lotniskach w całej Unii Europejskiej.

W dniu podróży warto założyć buty, które łatwo zdjąć i ponownie założyć. Na wielu lotniskach podczas kontroli bezpieczeństwa nadal obowiązuje zasada zdejmowania obuwia – zwłaszcza gdy zawiera metalowe elementy. Przemyślany wybór stroju oraz staranne spakowanie torby mogą znacznie przyspieszyć i usprawnić przejście przez kontrolę, a tym samym zmniejszyć stres związany z podróżą.

Planując krótki wypad, warto podejść do organizacji podróży z rozsądkiem – nie tylko pod kątem atrakcji, ale także kosztów i wygody. Jednym ze sposobów na oszczędność jest wybór noclegu ze śniadaniem, co ułatwia poranny start i pozwala nie martwić się o pierwszy posiłek. Obiad można zjeść już podczas zwiedzania, w jednej z lokalnych trattorii, barów czy na miejskim targu, gdzie za rozsądną cenę spróbujesz autentycznej kuchni.

Przed zakupem biletu lotniczego warto sprawdzić, ile kosztuje transfer z lotniska do centrum. Często zdarza się, że sama podróż samolotem jest bardzo tania, ale dojazd do miasta kosztuje więcej niż bilet. Jeśli dana miejscowość ma kilka lotnisk, najtańsze połączenia zazwyczaj lądują na tym najbardziej oddalonym od centrum – warto to uwzględnić w planie i budżecie.

Przemyśl też kwestię bagażu. Na krótki wyjazd często wystarczy sam bagaż podręczny – odpowiednio spakowany, zgodny z wymogami linii lotniczych. Jeśli nie podróżujesz sam, warto rozważyć wykupienie jednego bagażu rejestrowanego na dwie osoby. To dobry sposób na redukcję kosztów i uniknięcie zbędnego dźwigania.

Bezpieczeństwo zdrowotne to kolejny ważny aspekt. Przed wyjazdem warto wyrobić Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ), która obowiązuje w krajach Unii Europejskiej oraz EFTA i zapewnia dostęp do podstawowej opieki medycznej w publicznych placówkach. Należy jednak pamiętać, że nie wszystko jest objęte taką ochroną – dlatego szczególnie podczas aktywnych wyjazdów, w górach czy uprawiania sportu, warto wykupić dodatkowe ubezpieczenie podróżne, które obejmuje m.in. ratownictwo czy hospitalizację w prywatnych placówkach.

Zadbaj też o swoje finanse. Unikaj wypłacania gotówki na lotnisku oraz korzystania z kantorów w centrach turystycznych – prowizje w takich miejscach są zwykle bardzo wysokie. Znacznie korzystniejszą opcją jest karta wielowalutowa, np. Revolut, która pozwala na płatności i przewalutowanie bez dodatkowych opłat. Działa w większości europejskich krajów i umożliwia kontrolę nad wydatkami z poziomu aplikacji.

Na koniec jeszcze jedna rzecz, która może zaoszczędzić Ci stresu – zadbaj o dostęp do map offline. Przed wyjazdem pobierz fragmenty map w aplikacji, takiej jak Google Maps, aby móc swobodnie poruszać się po mieście nawet bez dostępu do internetu. To naprawdę ułatwia sprawę, gdy gubisz się wśród wąskich uliczek włoskich miasteczek, gdzie sygnał bywa kapryśny.

Alghero

Katalońskie serce Sardynii

Alghero to barwna mozaika katalońskich tradycji, włoskiego stylu życia i sardyńskiej gościnności. Miasto jest malowniczo położone na północno-zachodnim wybrzeżu Sardynii. To miejsce pełne historii, kulturowych kontrastów, autentycznej kuchni i zachwycającej przyrody. Doskonale się sprawdzi zarówno na romantyczny wypad, jak i na rodzinne wakacje.

Centro Storico

Serce Alghero bije w jego średniowiecznym centrum. To miejsce pełne autentycznej atmosfery i wyjątkowych zakamarków. Wąskie brukowane uliczki wiją się pomiędzy pastelowymi fasadami domów, ozdobionych żelaznymi balkonami w katalońskim stylu. Uwagę przykuwają detale architektoniczne: ostrołukowe okna, rzeźbione portale i gotyckie łuki – pozostałości po panowaniu Aragończyków. Stare Miasto to nie tylko zabytek – to także miejsce tętniące życiem, pełne klimatycznych kawiarni i trattorii, warsztatów jubilerów specjalizujących się w koralu oraz maleńkich placów, gdzie toczy się codzienne życie mieszkańców.

Na zakupy warto się wybrać na Mercato Civico – zadaszony targ, który swoją przebogatą, pełną kolorów i zapachów ofertą zachwyci nawet najbardziej wybrednych.

Palazzo d’Albis

To renesansowy pałac w samym centrum Alghero, przy Piazza Civica, będącym centralnym punktem starego miasta. Według tradycji zatrzymał się tu sam cesarz Karol V w czasie swojego pobytu na Sardynii. Obecnie budynek pełni funkcje reprezentacyjne, natomiast jego fasada i detale architektoniczne nadal świadczą o bogatej historii Alghero.

Katedra Santa Maria

Usytuowana przy Piazza Duomo świątynia jest jednym z najważniejszych zabytków religijnych Sardynii. Jej budowę rozpoczęto w 1567 r., ale z powodu licznych przebudów reprezentuje dziś mieszankę stylów – od gotycko-katalońskiego aż po barok. Z zewnątrz uwagę przyciąga wysoka ośmioboczna dzwonnica, z której rozciąga się panoramiczny widok na całe stare miasto. Wewnątrz zachwycają marmurowy ołtarz główny, sklepienia krzyżowe oraz kaplice boczne, bogato zdobione i pełne światła.

Katedra Santa Maria

Kościół San Francesco

Budowa świątyni rozpoczęła się najprawdopodobniej w 2. poł. XIV w., gdy Alghero znajdowało się pod panowaniem Aragończyków. Pierwotny styl gotycki uległ z czasem zmianom, szczególnie po częściowym zawaleniu się świątyni w XVII w. Odbudowa wprowadziła barokowe elementy, ale zachowano wiele oryginalnych cech gotycko-katalońskich, charakterystycznych dla okresu hiszpańskiej obecności na wyspie. Kościół wyróżnia się pięknym krużgankiem klasztornym – oazą ciszy i zieleni, w której organizowane są koncerty i wystawy.

Semana Santa

W ciągu roku odbywa się wiele wydarzeń, które kultywują zarówno katalońskie, jak i sardyńskie tradycje. Jednym z najważniejszych jest Wielki Tydzień, obchodzony z niezwykłym pietyzmem i rozmachem. Procesje w Alghero są widowiskowe, a uczestnicy ubrani w tradycyjne stroje niosą figury świętych ulicami miasta, co przyciąga tłumy zarówno miejscowych, jak i turystów. To ciekawy moment w ciągu roku, by odwiedzić to miasto.

Kościół San Michele

Świątynia znacząco wyróżnia się z otoczenia kolorową, majolikową kopułą, która stała się ikoną Alghero. Pokryta jest dominującymi barwami: żółcią, zielenią i błękitem. Ten styl, charakterystyczny dla południowych Włoch i Katalonii, doskonale wpisuje się w hiszpańskie dziedzictwo miasta. To jeden z najpiękniejszych przykładów barokowej architektury w Alghero. Pierwsze wzmianki o kościele pochodzą z XVI w., a jego powstanie związane było z działalnością jezuitów w regionie. Kościół był ich siedzibą aż do kasaty zakonu w XVIII w.

Kościół San Michele

Mury miejskie

Spacer wzdłuż murów obronnych Alghero to podróż w czasie, która zaczyna się przy wieży Sulis i prowadzi przez nadmorskie bastiony aż do portu. Te potężne konstrukcje z piaskowca wzniesiono w XIV w., a ich dzisiejszy wygląd to zasługa przebudowy przeprowadzonej przez Hiszpanów. Bastione Marco Polo oraz Bastione Maddalena oferują panoramiczne widoki na morze, marinę i oddalone wzgórza Capo Caccia. W ciepłe wieczory bastiony stają się ulubionym miejscem spacerów zarówno turystów, jak i mieszkańców. Latarnie morskie, łodzie rybackie i romantyczne światło zachodzącego słońca tworzą wyjątkowo malowniczą scenerię.

Torre del Sulis

To jedna z najbardziej charakterystycznych budowli Alghero – potężna cylindryczna wieża obronna z XVI w., zbudowana przez Hiszpanów dla ochrony południowego wejścia do miasta. Jej nazwa pochodzi od Vincenza Sulisa, włoskiego rewolucjonisty, który był tu więziony. Obecnie wieża pełni funkcję centrum wystaw artystycznych oraz punktu informacji turystycznej. Znajduje się przy jednym z najprzyjemniejszych placów Alghero – Piazza Sulis, skąd rozciąga się widok na wybrzeże i gdzie często grają uliczni muzycy. To idealne miejsce, by usiąść przy kawie lub kieliszku lokalnego wina.

Torre di Sulis

Warto się wybrać do Museo del Corallo di Alghero. To niewielka placówka, która prezentuje m.in. koralowe rzeźby oraz biżuterię.

Necropoli di Anghelu Ruju

Jedna z najważniejszych odkrywek archeologicznych w regionie znajduje się kilka kilometrów od centrum miasta. Nekropolia pochodzi z epoki miedzi (ok. 3200–2800 p.n.e.) i obejmuje ponad 30 grobowców wykutych w skale (tzw. domus de janas). To fascynujące miejsce, które przyciąga miłośników prehistorii oraz archeologii.

» https://necropoliangheluruju.it

Nuraghe Palmavera

Położony również niedaleko od Alghero (ok. 12 km) kompleks nuragiczny, datowany na XV–XIII w. p.n.e., stanowi pozostałość po tajemniczej cywilizacji sardyńskiej. Składa się z centralnej wieży, murów obronnych i pozostałości osiedli. To niezwykle ważne miejsce, które pozwala lepiej zrozumieć pradawne dzieje wyspy.

» https://nuraghepalmavera.it

Nuraghe Palmavera

Kultura nuragiczna

To jedna z najbardziej tajemniczych i unikalnych cywilizacji prehistorycznych na obszarze całej Europy, która istniała wyłącznie na Sardynii. Rozwijała się tam od ok. 1800 r. p.n.e. (epoka brązu) aż do II wieku p.n.e., kiedy to wyspa została wchłonięta przez imperium rzymskie. Oznacza to, że trwała aż 1500 lat. Jej ślady są widoczne do dziś – szczególnie w okolicach Alghero, gdzie można zobaczyć imponujące nuragi i nekropolie.

Charakterystycznych budowli tej cywilizacji – nuragów – na wyspie zachowało się ponad 7 tys. To stożkowate kamienne wieże, zbudowane bez zaprawy z dużych bloków bazaltu lub granitu. Ich funkcja nie jest znana – mogły służyć jako twierdze obronne, obserwatoria astronomiczne, rezydencje wodzów lub święte miejsca kultu.

Wokół nuragów rozwijały się osady, a relacje między klanami były często napięte – co tłumaczy militarny charakter wielu budowli. Co ciekawe, lud nuragiczny handlował z innymi cywilizacjami Morza Śródziemnego – Fenicjanami, Mykeńczykami, a później Kartagińczykami i Rzymianami. Nie mniej frapujący jest fakt, że cywilizacja ta nie wykształciła pisma, więc nie mamy cennego źródła informacji na jej temat. Jest więc intrygująca i bardzo tajemnicza.

Czerwone korale

Alghero leży na tzw. Riwierze Koralowej i uchodzi za stolicę nie tylko alg morskich, od których wzięło nazwę, ale przede wszystkim – za niekwestionowaną stolicę czerwonego korala. Przekonamy się o tym już podczas pierwszego spaceru po ulicach starówki – z witryn niejednego sklepu będzie na nas spoglądać mniej lub bardziej efektowna biżuteria w intensywnym czerwonym kolorze.

Koral to jeden z najważniejszych elementów miejscowej tradycji, kultury i rzemiosła. Ponieważ stanowi istotne źródło dochodu mieszkańców, bywa nazywany „czerwonym złotem”. Tutejsza odmiana to koral szlachetny (Coralium rubrum) – występuje w zachodnich wodach Morza Śródziemnego oraz w Morzu Adriatyckim. Żyje w krzewiastych koloniach osiągających wysokość do 40 cm, a biżuteria i innego ozdoby wytwarzane są z jego twardego szkieletu. I to już od czasów starożytnego Rzymu!

O tym, jak ważne znaczenie miał koral w życiu mieszkańców Alghero, świadczy herb miasta nadany już w połowie XIV w., na którym widnieje gałązka korala wyrastająca wprost ze skały. W czasie największego nasilenia „koralowej gorączki”, przypadającej na 2. poł. XIX w., w Alghero działało ponad 6 tys. osób zajmujących się wydobywaniem koralowców.

Według wierzeń i przesądów ten rubinowy dar morza ma moc odpędzania złych duchów, przynosi szczęście, chroni noworodki i strzeże żołnierzy na wojnie. Jest więc piękną pamiątką z podróży, a dla przesądnych może stać się amuletem.

„Barceloneta”, czyli Katalonia na Sardynii

Na pierwszy rzut oka wyróżnia się spośród innych sardyńskich miejscowości. Spacerując jego brukowanymi uliczkami, słuchając lokalnych rozmów czy czytając nazwy ulic, można odnieść wrażenie, że nie jesteśmy we Włoszech, lecz w... Katalonii. I nie jest to przypadek.

Historia Alghero naznaczona jest dramatycznym wydarzeniem z XIV w.: podbojem przez Katalończyków, który na setki lat zmienił losy miasta. W 1353 r., w trakcie trwającego konfliktu między Królestwem Aragonii a Republiką Genui, flota aragońska zdobyła portowe miasto Alghero, które do tego czasu znajdowało się pod kontrolą genueńskiej rodziny Doria. Po zdobyciu miasta król Piotr IV Aragoński wprowadził drastyczne zmiany – miejscową ludność wygnano, a na ich miejsce osiedlono kolonistów z Katalonii.

Osadnicy przywieźli ze sobą język kataloński, architekturę, zwyczaje, kuchnię i katolickie bractwa. Od tego momentu Alghero zaczęło być nazywane „Barceloneta” – mała Barcelona. Przez stulecia Katalończycy pielęgnowali swój język i kulturę, nawet gdy Sardynia przechodziła z rąk do rąk: od Aragonii, przez Habsburgów, aż po dynastię sabaudzką i wreszcie zjednoczone Włochy.

Jednym z najcenniejszych dziedzictw tego okresu jest język – alguerès, lokalna odmiana katalońskiego, która przetrwała aż do dziś. Choć obecnie używa go aktywnie tylko kilka tysięcy osób, to w Alghero nadal można zobaczyć dwujęzyczne tablice, znaleźć publikacje i audycje radiowe w alguerès, a w szkołach działają programy wspierające jego nauczanie. Co ciekawe, język ten jest oficjalnie uznawany przez rząd Katalonii i wspierany przez instytuty językowe z Barcelony.

Plaże zachodniego wybrzeża

1. Spiaggia di Maria Pia

To najpopularniejsza plaża miasta, długa, szeroka, z miękkim, białym piaskiem i łagodnym zejściem do morza. Otoczona cieniem sosnowego lasu, idealna dla rodzin z dziećmi i osób szukających relaksu blisko miasta.

2. Le Bombarde

Plaża znana z czystej wody i dobrej infrastruktury turystycznej. Ulubiona przez lokalnych surferów i młodszych turystów.

3. Cala dell’Argentiera

Ta plaża znajduje się ok. 30 km na północ od Alghero, ale jej klimat jest unikalny i warto pokonać tę odległość. Wyróżnia się dzikim, surowym pięknem: srebrzystym piaskiem, stromymi skałami i krystalicznie czystą wodą o niebiesko-zielonym odcieniu. Leży na terenie dawnej wioski górniczej Argentiera, dziś częściowo opuszczonej i objętej ochroną jako zabytek industrialny.

4. Cala Dragunara

Niewielka, bardziej kameralna plaża, położona blisko Groty Neptuna. Jej krystalicznie czysta woda i klifowe otoczenie sprawiają, że to miejsce przypomina tajemniczą zatokę z filmu przygodowego.

5. Spiaggia di Mugoni

Położona ok. 15 km na północny zachód od Alghero, w zatoce Porto Conte. Ta długa, złocista plaża jest osłonięta przed wiatrem przez las piniowy i wzgórza Parku Naturalnego Porto Conte, co sprawia, że woda jest tu niemal zawsze spokojna – idealna do pływania, snorkelingu i wypoczynku z dziećmi. Cień drzew oraz obecność barów i wypożyczalni sprzętu wodnego czynią Mugoni plażą bardzo komfortową. Widoki na Capo Caccia i turkusowa woda przypominają karaibskie klimaty.

Grotta di Nettuno

Około 24 km od Alghero, u podnóża stromych klifów Capo Caccia znajduje się jedno z najbardziej spektakularnych miejsc przyrodniczych na całej Sardynii. To jaskinia, której wnętrze skrywa gigantyczne formacje stalaktytów i stalagmitów, podziemne jezioro Lago Lamarmora oraz olbrzymie komnaty o fantazyjnych kształtach. Do groty można dotrzeć dwiema drogami: łodzią turystyczną z portu w Alghero lub pieszo – słynną Escala del Cabirol, czyli „kozią drabiną” – 654 schodów wykutych w klifie. Sama podróż na miejsce jest przeżyciem, które dostarcza niezapomnianych wrażeń.

» https://grottadinettuno.it

Alghero na talerzu

1. Aragosta alla Catalana

To flagowe danie Alghero i prawdziwa uczta dla podniebienia. Wywodzi się z wpływów katalońskich osadników, którzy przybyli tu w średniowieczu. Aragosta alla Catalana to gotowany homar podawany na zimno, często pokrojony w duże, soczyste kawałki. Serwowany jest na sałatce ze świeżych pomidorów, czerwonej cebuli i ziołowej oliwy z oliwek, z dodatkiem soku z cytryny i czasem octu winnego, co nadaje mu lekko kwaśnej nuty. To danie najlepiej smakuje latem, gdy składniki są najświeższe.

2. Fregola con arselle

To typowy dla Sardynii rodzaj makaronu przypominający kuskus, ale o większych, nieregularnych kulkach, które są ręcznie formowane i prażone w piecu. Dzięki temu mają przyjemnie orzechowy smak i lekko chrupiącą teksturę. W wersji z Alghero fregola najczęściej gotowana jest w bulionie rybnym i podawana z arselle (małżami), tworząc gęstą, aromatyczną potrawę przypominającą risotto. Smaku dodają czosnek, świeża pietruszka, suszone pomidory i lokalna oliwa z oliwek.

3. Pecorino sardo

Lokalny owczy ser, występujący w różnych odmianach: zarówno młode (łagodniejsze, lekko mleczne i miękkie), jak i dojrzewające przez kilka miesięcy wersje o intensywnym, słonym i pikantnym smaku. Lokalnie ser podaje się często z miodem z dzikiego tymianku lub jako dodatek do mięsnych potraw, np. pieczonego jagnięcia (agnello).

4. Bottarga di muggine

Suszona ikra cefala, czyli ryby typowej dla sardyńskich lagun. Ten produkt ma postać twardej, bursztynowej tabliczki, którą się ściera na cienkie płatki lub kruszy i podaje jako przyprawę. W Alghero bottarga dodawana jest do makaronów (np. spaghetti), sałatek, grzanek lub carpaccio z ryb.

5. Seadas (znane też jako sebadas)

To jeden z najbardziej znanych deserów Sardynii. Seadas to duże, smażone „pierogi” z ciasta pszennego, wypełnione młodym, lekko kwaśnym serem pecorino z nutą cytryny. Po usmażeniu na głębokim tłuszczu ser w środku staje się kremowy, a całość polewana jest obficie aromatycznym miodem – często z dzikiego rozmarynu lub eukaliptusa.

6. Wina z okolic Alghero

Region ten słynie z produkcji win – przede wszystkim białego Vermentino di Sardegna i czerwonego Cannonau. Warto odwiedzić lokalne winnice i spróbować trunków bezpośrednio u producenta.

Informacje praktyczne

Jak dojechać

Z Polski do Alghero można dotrzeć bezpośrednim lotem z Warszawy, Krakowa i Wrocławia. Lot z Polski trwa średnio ok. 2,5 godz. Lotnisko Alghero–Fertilia Airport znajduje się we wsi Fertilia, ok. 8 km od centrum Alghero.

Z lotniska do centrum najlepiej się dostać autobusem ALFA, który kursuje co 30–60 min. Podróż trwa ok. 25–30 min, a bilet kosztuje 1,50 EUR.

Komunikacja na miejscu

W Alghero działa kilka linii miejskich i podmiejskich: linie miejskie (np. AF, ALFA) łączą centrum z przedmieściami, plażami (Maria Pia, Lido) i lotniskiem, natomiast linie podmiejskie prowadzą do Porto Conte, Nuraghe Palmavera, Groty Neptuna czy Sassari. Bilet 90-minutowy kosztuje 1,50 EUR, a całodniowy – 3 EUR.

Gdzie spać

Centro Storico – klimatyczne, brukowane uliczki, średniowieczne mury, blisko do atrakcji i restauracji. Idealne dla miłośników zwiedzania oraz wieczornego życia. Nocleg tutaj to idealny wybór dla osób, które chcą poczuć lokalny klimat. Spory wybór różnych opcji noclegowych, w tym apartamentów.

Lido di San Giovanni – dzielnica nadmorska z szeroką plażą i promenadą. Świetna lokalizacja dla rodzin i osób szukających wypoczynku nad morzem. Spacer promenadą do centrum zajmuje ok. 15–20 min. Sporo hoteli, pensjonatów i apartamentów.

La Pietraia – położona kilka kilometrów na północny zachód od centrum Alghero; ta spokojna dzielnica jest idealna dla tych, którzy szukają relaksu z dala od tłumów. Blisko stąd do jednych z najładniejszych plaż w regionie: Le Bombarde, Lazzaretto, Spiaggia del Lido dell’Aeronautica. Fertilia jest również dogodnie położona względem lotniska, co może być atutem na krótsze pobyty.

Fertilia – dzielnica mieszkalna, nieco mniej turystyczna, ale dzięki temu bardziej autentyczna i cicha. Znajduje się pomiędzy Lido a centrum, więc ma dobrą lokalizację, a ceny noclegów są zwykle niższe. W okolicy są sklepy, piekarnie i małe kawiarenki. Dobra opcja dla osób, które wolą lokalne życie

Gdzie jeść

Via Carlo Alberto – ulica na Starym Mieście pełna restauracji serwujących kuchnię sardyńską — zdecydowanie warto tutaj spróbować dwóch klasyków: fregola z owocami morza i bottarga!

Bastioni Marco Polo – tarasy z widokiem na morze, idealne na kolację z winem i miły wieczór. Menu często bazuje na świeżych rybach i owocach morza, a atmosfera jest niepowtarzalna – zabytkowe mury, widok na zatokę i dźwięk fal.

Lido di San Giovanni – dzielnica oferuje szeroki wybór lokali – od pizzerii i gelaterii po restauracje specjalizujące się w kuchni sardyńskiej i włoskiej. To dobra opcja na luźniejszy obiad po plaży lub rodzinne wyjście. Ceny są często bardziej przystępne niż w centrum, a klimat wakacyjny.

Życie nocne i kulturalne

Centro Storico – po zachodzie słońca stare miasto zamienia się w tętniące życiem centrum spotkań. Bary serwują miejscowe wina, małe knajpki rozbrzmiewają muzyką na żywo, a na placach panuje gwar i ożywienie. To idealne miejsce na wieczorne aperitivo lub lody.

Port Alghero (Marina) – po zmroku działa tu wiele stylowych barów z muzyką w tle i ciekawym wyborem drinków. Często odbywają się tu także koncerty na żywo i DJ sety.

Maria Pia – latem plaża Maria Pia żyje także nocą. Beach bary organizują imprezy z DJ-ami, występy na żywo, ogniska i taniec boso w piasku. Panuje luźna, młodzieżowa atmosfera.

Ankona

Nadmorskie wakacje w wielkim mieście

Na wschodnim wybrzeżu, nad lazurowym Adriatykiem, skrywa się mniej znana, lecz niezwykle urokliwa Ankona. Stolica regionu Marche to miejsce, gdzie historia spotyka się z morzem, kuchnia zachwyca autentycznością, a atmosfera pozwala zanurzyć się w prawdziwie włoski rytm życia. Tutaj, z dala od zatłoczonych metropolii, można odnaleźć autentyczność, spokój i mnóstwo miejsc do odkrycia.

Łuk Trajana i nabrzeże portu w Ankonie

Piazza del Plebiscito

Najpiękniejszym i zarazem najstarszym z placów Ankony jest Piazza del Plebiscito (znany również jako Piazza del Papa). Został wytyczony w XV w. i ma charakterystyczny wydłużony kształt. Jego pierzeje szczelnie wypełniają eleganckie kamienice i pałace, które obecnie mieszczą różne instytucje, jak Palazzo del Governo (siedziba lokalnych władz) z wieżą zegarową oraz Palazzo Mengoni-Ferretti, w którym znajduje się biblioteka miejska.

Piazza del Plebiscito

Kościół San Domenico

Wschodnia strona placu delikatnie pnie się pod górę – zamyka ją XVIII-wieczny kościół św. Dominika. Można do niego podejść dwubiegowymi schodami, pośrodku których znajduje się fontanna, a nieco wyżej – pomnik papieża Klemensa XII. Dolna część fasady wyróżnia się efektownym marmurowym detalem z półkolumnami i pilastrami, natomiast górna – nigdy nie została ukończona, widoczna jest na niej surowa cegła. Świątynię wzniesiono na miejscu starszej, pochodzącej z XIII w., częściowo wykorzystując jej mury. Wewnątrz znajduje się Ukrzyżowanie Tycjana z 1558 r. – arcydzieło powstałe w ostatnim okresie pracy twórczej artysty.

Kościół Santa Maria della Piazza

Na sąsiednim Piazza Santa Maria uwagę zwraca romański kościół, wzniesiony między XI a XII w., na miejscu dwóch wcześniejszych świątyń wczesnochrześcijańskich. Pozostałości po nich są eksponowane w podziemiach obecnej budowli – najciekawszym zabytkiem są dobrze zachowane fragmenty mozaiki z VI w. W surowym wnętrzu kościoła znajdował się niegdyś ołtarz autorstwa Lorenza Lotto, który zobaczyć można w miejscowej pinakotece (aktualnie czasowo zamknięta).

Piazza della Repubblica

To drugi duży i ważny plac Ankony, znajdujący się 200 m od Piazza del Plebiscito. Najważniejszym sakralnym obiektem jest kościół Najświętszego Sakramentu, wzniesiony w 1538 r., wyróżniający się dobudowaną w XVIII w. wysoką dzwonnicą, która stanowi charakterystyczny element panoramy miasta. Wnętrze kościoła zdobi jasne barokowe wyposażenie. Przy placu znajduje się także neoklasycystyczny Teatr Muz z 1827 r., ozdobiony tympanonem z rzeźbami przedstawiającymi dziewięć muz.

Corso Giuseppe Garibaldi

Z Piazza della Repubblica wychodzi zamknięta dla ruchu kołowego główna ulica handlowa z licznymi sklepami. Corso Garibaldi prowadzi do Piazza Roma, na którym rozstawione jest targowisko. Północno-wschodnią stronę placu zamyka Palazzo dell’Orologio, natomiast południowo-zachodnią – Palazzo del Rettorato dell’Università. Dodatkową ozdobą tej przestrzeni jest fontanna ustawiona na początku XX w.

Fontanna Calamo delle Tredici Cannelle

Na początku Corsco Giuseppe Mazzini, która biegnie równolegle do Corso Garibadi, znajduje się ciekawy zabytek hydrotechniczny – renesansowa fontanna Calamo delle Tredici Cannelle. Jej nazwa pochodzi od 13 wylewek w kształcie maszkaronów, z których niegdyś nieprzerwanie płynęła woda. Fontanna pełniła ważną funkcję dla mieszkańców, będąc głównym punktem zaopatrywania się w wodę.

Piazza Cavour

To stosunkowo nowa przestrzeń miejska, której wytyczanie i zabudowa zakończyły się w 1868 r.

W centralnej części placu znajduje się posąg Camillo Cavoura, premiera oraz jednego z ojców włoskiego zjednoczenia. Znajdują się tutaj ważne budynki użyteczności publicznej. Plac łączy się też z ważnymi ulicami handlowymi i kulturalnymi Ancony, będąc częścią jej historycznego centrum.

Muzeum Archeologiczne Marche

Placówka muzealna mieści się w eleganckim renesansowym pałacu Ferretti z XVI w. To prawdziwa skarbnica wiedzy o historii regionu – od czasów prehistorycznych po epokę rzymską. Liczne eksponaty prezentowane są na trzech piętrach, a placówka uchodzi za jedną z najciekawszych we Włoszech poświęconych archeologii.

Katedra San Ciriaco

Aby obejrzeć katedrę San Ciriaco, noszącą imię patrona miasta, trzeba wspiąć się na wzgórze Monte Guasco. Dzięki spektakularnemu położeniu świątynia stała się architektoniczną ikoną Ankony. Budowano ją od XI do XIII w., w stylu romańskim z wyraźnymi wpływami bizantyjskimi.