Atrakcje Kopenhagi, wschodniej Zelandii i zachodniej Skanii

PAŁACE, ZAMKI, TWIERDZE Najważniejsze muzea Miejsca z klimatem Najważniejsze świątynie Atrakcje dla najmłodszych

Informacje praktyczne

Przed wyjazdem

Wybór czasu podróży

W Kopenhadze zawsze jest gwarno. Duńska stolica jest na tyle atrakcyjna, że przez cały rok przyciąga turystów. Dzieje się tak za sprawą klimatu miasta, jak również jego zabytków, doskonałych muzeów oraz kolekcji dzieł sztuki. Oczywiście najlepszym okresem na zwiedzanie są wakacje . Jednak od czerwca do końca sierpnia może być tu naprawdę tłoczno. Wtedy też najdłużej świeci słońce. Średnie dzienne nasłonecznienie sięga latem ośmiu godzin. Pamiętajmy, że w lipcu możliwe są także opady deszczu.

Zarówno na duńskiej Zelandii, jak i w szwedzkiej Skanii panują podobne warunki klimatyczne. I w Kopenhadze, i w Malmö najcieplejsze miesiące to czerwiec, lipiec i sierpień. Średnia temperatura w dzień przekracza wówczas 20°C, choć zdarzają się także upalne dni z temperaturą powyżej 25°C. Najzimniejszymi miesiącami są styczeń i luty, kiedy słupki rtęci w termometrach oscylują wokół 2°C.

Wybierając się do Kopenhagi latem , powinniśmy pamiętać o wcześniejszej rezerwacji noclegów. Znalezienie miejsca do spania po przyjeździe do miasta może być bardzo trudne i tym samym stać się źródłem niepotrzebnego stresu. Osoby, które chcą zwiedzić Roskilde, powinny mieć na względzie, że na przełomie czerwca i lipca odbywa się tu jeden z największych festiwali muzycznych w Europie, dlatego poszukiwania noclegu przypominają szukanie igły w stogu siana.

Dobrym czasem na zwiedzanie Kopenhagi jest późna wiosna oraz wczesna jesień . Temperatura wprawdzie jest nieco niższa, ale za to możemy liczyć na mniejsze oblężenie miasta przez turystów. Jeśli chcemy odwiedzić przede wszystkim kolekcje muzealne , zgromadzone m.in. w Statens Museum for Kunst (Państwowe Muzeum Sztuki), Nationalmuseet er Danmarks (Narodowe Muzeum Danii), Ny Carlsberg Glyptotek czy w królewskich rezydencjach, warto przyjechać do Kopenhagi zimą.

Źródła informacji

Jeżeli chodzi o dostępne na polskim rynku przewodniki , to większość z nich jest poświęcona Kopenhadze i jej okolicom. Oczywiście stolica jest też opisana w przewodnikach po całym kraju. W żadnym nie znajdziemy niestety informacji o szwedzkim Malmö, które zdecydowanie warto odwiedzić, będąc w tej części Danii. Nie dość, że jest na wyciągniecie ręki, to historycznie wiąże się z duńskimi ziemiami.

Ogrom informacji o interesujących miejscach znajdziemy też w internecie, na znakomicie opracowanych (w języku angielskim) portalach turystycznych (zob. Informator ), a także na stronach polskich podróżników blogerów , którzy odwiedzili stolicę Danii oraz południową Szwecję.

Mapy

Plan Kopenhagi zamieszczony w przewodniku w zupełności wystarczy, by dotrzeć do wszystkich największych atrakcji duńskiej stolicy. Pozwoli też na orientację w okolicy miasta, zarówno po duńskiej, jak i szwedzkiej stronie cieśniny Sund. Oczywiście, można zaopatrzyć się w bardziej szczegółowy plan Kopenhagi. Bez problemu kupimy go w księgarniach, także internetowych. Po bezpłatne plany i materiały związane z atrakcjami poszczególnych miast można wstąpić do miejscowych centrów informacji turystycznej. Bez trudu znajdziemy je w Kopenhadze, Roskilde, Helsing?r oraz w Lund. Rzecz jasna można też poprzestać na korzystaniu z dostępnych w sieci, ciągle rozwijanych i bogatych w rozmaite informacje portali mapowych.

Rozmówki

Przed wyjazdem warto poznać kilka podstawowych zwrotów grzecznościowych w języku duńskim i szwedzkim. Na miejscu do porozumiewania się w zupełności wystarczy znajomość języka angielskiego . W Kopenhadze i na południu Danii możemy też próbować porozumieć się w języku niemieckim . Regiony te są chętnie odwiedzane przez turystów z Niemiec, stąd komunikacja w tym języku nie przysparza miejscowym większych trudności.

Formalności

Dokumenty

Zarówno Dania, jak i Szwecja są członkami Unii Europejskiej. Dania przystąpiła do wspólnoty już w 1973 r. Historia Szwecji w strukturach unijnych jest krótsza. Kraj ten stał się członkiem zjednoczonej Europy w 1995 r. Od 2001 r. Dania i Szwecja należą do strefy Schengen , teoretycznie więc nie powinniśmy przechodzić kontroli dokumentów na granicy. Jednak ze względu na zagrożenie terrorystyczne oraz nasilający się okresowo kryzys migracyjny Duńczycy i Szwedzi mogą poprosić nas o dokument tożsamości. Tak jest np. w przystani w Gedser , gdzie przybijają promy z niemieckiego Rostocku . W trakcie kontroli wystarczy, że będziemy mieć przy sobie dowód osobisty. Paszport w strefie Schengen nie jest wymagany, ale on także jest honorowany.

Pieniądze

Choć Dania i Szwecja od lat są członkami Unii Europejskiej, nie wprowadziły wspólnej europejskiej waluty. Duńczycy w referendum w 2000 r. stwierdzili, że chcą pozostać przy swojej narodowej walucie. Do dziś w obiegu są więc korony duńskie (DKK; kurs na 7.11.2023: 1 DKK = 0,60 PLN). W użyciu są banknoty o nominałach 50, 100, 200, 500 i 1000 koron oraz monety o nominałach 50 ?re oraz 1, 2, 5, 10 i 20 koron. Na najnowszych banknotach przedstawiono duńskie mosty oraz najstarsze przedmioty odnalezione w trakcie wykopalisk archeologicznych. Tym sposobem połączono niejako współczesność z prehistorią. Na monetach znajdują się inicjały królowej Małgorzaty II. Jedno-, dwu- i pięciokoronówka mają pośrodku charakterystyczny otwór.

W Malmö oraz w Lund będziemy z kolei płacić koronami szwedzkimi (SEK; kurs na 7.11.2023: 1 SEK = 0,38 PLN). W obiegu występują banknoty o nominałach 20, 50, 100, 500 i 1000 koron. Widnieją na nich wizerunki słynnych Szwedów, tj. Astrid Lindgren, Evert Taube, Greta Garbo, Ingmar Bergman, Birgit Nilsson i Dag Hammarskjöld. W użyciu są też monety o nominałach 1, 5 i 10 koron. Decydując się na przejazd przez Niemcy, do portfela włóżmy nieco euro, z pewnością przydadzą się na trasie.

Będąc w Kopenhadze, w banku załatwimy wszelkie kwestie finansowe od poniedziałku do piątku, przeważnie od 10.00 do 16.00. Z kolei w Malmö placówki bankowe pracują przeważnie w godz. 9.30-15.00. W soboty i niedziele banki zarówno w Danii, jak i w Szwecji są nieczynne. Wypłacając pieniądze z bankomatu , trzeba się liczyć z prowizją. Wysokość prowizji lub jej brak zależy od tego, w jakim polskim banku mamy konto. Część polskich banków nie nalicza opłat za transakcje gotówkowe za granicą. Większość banków przeważnie też nie pobiera opłat, jeśli płacimy kartą. Sprawdźmy tylko przed wyjazdem, czy nasza karta będzie akceptowana na miejscu.

Ubezpieczenie

Wybierając się do Danii i Szwecji, powinniśmy odwiedzić regionalny oddział Narodowego Funduszu Zdrowia. Wydawana przez NFZ Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ) upoważnia do bezpłatnej opieki medycznej za granicą. W uzasadnionych przypadkach i na podstawie zgody prezesa NFZ istnieje również możliwość, aby na wniosek posiadacza karty EKUZ przetransportować go do miejsca udzielenia świadczeń najtańszym środkiem komunikacji możliwym do zastosowania w aktualnym stanie zdrowia. Na wydanie karty nie trzeba czekać, jest wydawana na poczekaniu. Ponieważ Karta EKUZ uprawnia tylko do korzystania z podstawowych usług medycznych, przed wyjazdem warto wykupić dodatkowe ubezpieczenie turystyczne u jednego z krajowych ubezpieczycieli, które pokrywa koszt wielu usług medycznych.

Dojazd

Podróż samolotem

Jeśli zamierzamy zwiedzać przede wszystkim Kopenhagę, rozważmy podróż samolotem. Bezpośredni lot z Warszawy trwa nieco ponad 1,5 godz. Do Danii latają m.in. LOT oraz SAS, a także tanie linie Ryanair i Wizz Air. Stałe połączenia z Kopenhagą utrzymują także lotniska w Poznaniu, Krakowie, Wrocławiu i Gdańsku. Ceny biletów mieszczą się w przedziale od 150-200 PLN (tanie linie, poza sezonem lub w promocjach) do 500-800 PLN (loty w sezonie wysokim, drogie linie, trasy z przesiadką).

Lotnisko Kopenhaga-Kastrup (CPH) położone jest na południe od miasta, w sąsiedztwie autostrady prowadzącej do Szwecji. Do centrum można stąd dojechać metrem. Przystanek na lotnisku (Lufthavn) jest końcową stacją żółtej linii M2.

Podróż samochodem lub promem

Podróż wyłącznie lądem z Warszawy do Kopenhagi zajmuje ponad 14 godzin jazdy netto. Trasa wiedzie początkowo polską autostradą A2, a następnie biegnie przez Niemcy, gdzie będziemy mijać Berlin i Hamburg. W Danii droga prowadzi przez Kolding, Odense i K?ge.

Trasę przez Niemcy i Danię można skrócić, pod warunkiem że zdecydujemy się na przeprawę promową z Rostocku do duńskiego Gedser . Promy linii Scandlines ( www.scandlines.pl ) kursują co 2 godziny, a przeprawa zajmuje 2 godziny. Bilet pojedynczy w jedną stronę, kupiony w przedsprzedaży min. 30 dni przed rejsem, kosztuje 69 EUR/os., cena regularna to 111 EUR/os. Bilety dla osób niezmotoryzowanych są dużo niższe (13 EUR, dopłata za rower 1,50 EUR).

Jeśli mamy w planach wizytę w Szwecji, w kasie w porcie w Rostocku warto kupić w promocyjnej cenie bilet na przejazd mostem nad Sundem (w jęz. duń. ?resundsbroen, w jęz. szw. Öresundsbron, oficjalna nazwa używana przez operatora ?resundsbron; zob. https://www.oresundsbron.com ) lub na prom pływający z Helsing?r do Helsingborga.

Możemy także jechać przez Warszawę do Szczecina, a dalej do Świnoujścia . Tam przeprawiamy się promem, który płynie do szwedzkiego miasta Trelleborg , skąd mostem przez cieśninę Sund (w jęz. duń. ?resund, w jęz. szw. Öresund) dotrzemy do Kopenhagi (rejsy codziennie, przeprawa trwa 6-7 godzin, ceny wahają się od ok. 350 do 500 zł/os., szczegóły: https://www.ttline.com ). Wybierając podróż promową ze Świnoujścia, na pokład możemy zabrać rower. I Dania, i Szwecja są rajem dla miłośników rowerów. Jeśli nie musimy się spieszyć z powrotem do kraju, wakacje na dwóch kółkach mogą okazać się najlepszym pomysłem na urlop nad Sundem.

Warto pamiętać, że Gdynia utrzymuje połączenie promowe z Karlskroną , oddaloną od Malmö o 210 km ( www.polferries.pl , www.stenaline.pl ). Do Malmö można też dolecieć samolotem z kilku polskich miast (poza sezonem nawet za kilkadziesiąt złotych!).

Przejazdy duńskimi i szwedzkimi drogami są bezpłatne .

Storeb?ltsbroen - most przez Wielki Bełt

Podróż autobusem lub pociągiem

Autobusowe połączenia z Danią (realizujące w dużej mierze przejazdy dla Polaków pracujących w Danii, ale nie tylko) utrzymuje wielu prywatnych przewoźników - autokary lub mikrobusy kursują z licznych polskich miast do równie dużej liczby miast duńskich, w tym Kopenhagi. Kursy są realizowane w wybrane dni tygodnia. Ceny biletów oscylują zwykle wokół 500 zł/os. W zależności od trasy przejazd trwa 15-20 godzin.

Wytrwali miłośnicy kolei mogą dotrzeć do Kopenhagi także pociągiem . Trasa wiedzie przez Berlin oraz Hamburg i wymaga kilku przesiadek. Nie jest jednak warta polecenia, ponieważ o wiele szybciej dotrzemy do stolicy Danii samolotem, samochodem lub promem.

Na miejscu

Transport publiczny

Kopenhaskie metro liczy obecnie (2024) cztery linie o łącznej długości nieco ponad 38 km, łączące 39 stacji (kilka kolejnych pozostaje w budowie). Niektóre odcinki zrealizowano jako naziemne. Z turystycznego punktu widzenia najważniejsze stacje to Kongens Nytorv w pobliżu portu Nyhavn (przesiadkowa dla wszystkich linii), N?report nieopodal Dzielnicy Łacińskiej i zamku Rosenborg (M1, M2) oraz zlokalizowana w rejonie Christianii Christianshavn (M1, M2). Najstarsze (otwarte w 2002 r.) linie to M1 (zielona), biegnąca od stacji Vanl?se na zachodzie do Vestamager na południu, oraz M2 (żółta) - także rozpoczynająca się na Vanl?se i zmierzająca do Lufthavn (lotnisko). Na odcinku od Vanl?se po Christianshavn stacje M1 i M2 są wspólne dla obu linii. Nowsza (uruchomiona w 2019 r.) linia M3 (czerwona) ma charakter pętli okrążającej śródmieście, na jej trasie leżą m.in. stacje Kongens Nytorv, ?sterport, N?rrebro, Frederiksberg i K?benhavn H. Na tej ostatniej znajduje się zachodni kraniec otwartej w 2020 r. linii M4 (niebieskiej), która na wschodzie kończy się przystankiem Orientkaj (na sporym odcinku biegnie równolegle do M3). Metro działa we wszystkie dni tygodnia przez całą dobę (w godzinach szczytu pociągi kursują co 3-4 min, poza szczytem co 6-8 min, w nocy co 15-20 min); obowiązują w nim zintegrowane bilety komunikacji miejskiej. Większość interesujących turystycznie miejsc znajduje się w najdroższej, 1. strefie biletowej.

Uzupełnieniem metra są pociągi miejskiej kolei S-tog kursujące z centrum na obrzeża miasta. Składy oznaczone są literami A (niebieski), B (zielony), Bx (jasnozielony), C (pomarańczowy), E (fioletowy), F (żółty) oraz H (czerwony).

Po ulicach duńskiej stolicy kursują także liczne autobusy . Dodatkowym środkiem komunikacji jest wodny autobus , którym dotrzemy m.in. do pomnika Małej Syrenki, Duńskiej Opery Królewskiej i Biblioteki Królewskiej.

Na wszystkie środki transportu miejskiego obowiązuje jeden rodzaj biletów . Całodniowy (24 godz.) bilet na komunikację miejską w centrum miasta (strefy 1-4) - City Pass Small - kosztuje 80 DKK (więcej zob. s. 18). Opcja 3-dniowa to wydatek 200 DKK. Do pływania żółtymi stateczkami upoważnia również Kopenhaska Karta Miejska (Copenhagen Card, zob. ramka wyżej).

Do największych atrakcji w okolicach Kopenhagi, jak Roskilde czy Helsing?r , najszybciej dotrzemy pociągiem . Na szwedzką stronę wiedzie trakcja kolejowa, która łączy Kopenhagę z Malmö. W Szwecji dogodnymi środkami komunikacji są autobusy i pociągi, którymi dojedziemy do Lund i Trelleborga . Centra Malmö oraz Lund są na tyle niewielkie, że najlepiej zwiedza się je pieszo.

Na dworcu w Kopenhadze

Poruszanie się samochodem

Samochód jest wygodnym środkiem transportu, ale może przysporzyć także sporo kłopotów, zwłaszcza w centrum Kopenhagi . Warto pamiętać, że odległości między atrakcjami w okolicach Kopenhagi i Malmö są na tyle małe, że można je pokonać autobusem, pociągiem lub na rowerze. W ostateczności można do Kopenhagi przylecieć samolotem i rozważyć wynajęcie samochodu na miejscu, by w miarę szybko objechać pobliskie zamki, miasteczka czy przejechać nad ?resund, co samo w sobie jest dużą atrakcją.

W przypadku kontroli drogowej wyłączamy silnik i nie wysiadamy z auta. Gdy zostaniemy poproszeni o okazanie dokumentów, powinniśmy wręczyć policjantowi prawo jazdy, dowód rejestracyjny, ubezpieczenie OC, a także paszport lub dowód osobisty. Podczas podróży samochodem trzeba uważać na fotoradary i odcinkowe pomiary prędkości.

Noclegi

Nie ma co ukrywać, że Dania i Szwecja są - nie tylko dla Polaków, ale szerzej na tle całej Europy - krajami drogimi. Znalezienie w sezonie taniego miejsca noclegowego może graniczyć z cudem. Szukając miejsca do spania, zastanówmy się, co chcemy zwiedzać. Jeśli centrum Kopenhagi , warto mimo wszystko zapłacić więcej, ponieważ zaoszczędzimy na przejazdach. Będzie to bardziej racjonalne rozwiązanie niż mieszkanie na obrzeżach i uiszczanie dość wysokich opłat za przejazd środkami transportu publicznego. Tak czy inaczej, za pokój dwuosobowy w hotelu średniej klasy zapłacimy w stolicy Danii ok. 700-1000 DKK/os.

Znacznie mniej (ok. 300 DKK/os.) kosztuje nocleg w hostelu . Najwięcej obiektów tego typu znajdziemy w okolicy dworca kolejowego. Pojedyncze hostele zlokalizowane są też między Dzielnicą Łacińską a N?rrebro oraz w rejonie Frederiksberg.

W sezonie wakacyjnym można rozważyć nocleg pod namiotem . Na obrzeżach Kopenhagi znajduje się kilka pól kempingowych. Do centrum można z nich dojechać kolejką podmiejską lub autobusem.

Jeśli przyjdzie nam nocować w Malmö , możemy zatrzymać się w jednym z hosteli w dzielnicach wokół starówki. Ceny są nieznacznie niższe niż w Danii. Pola kempingowe znajdziemy też w wielu miejscowościach nad brzegiem ?resund. W Roskilde, Helsing?r, szwedzkim Helsingborgu, Landskronie czy w Lund działają głównie hotele. Miejsc można tu też poszukać na polach namiotowych.

Superkilen Park w N?rrebro w Kopenhadze

Wyżywienie

Wyżywienie jest równie drogie jak miejsca noclegowe. W ścisłym centrum Kopenhagi nie brakuje na szczęście lokali gastronomicznych z niższej półki. Najtaniej można zjeść w ulicznych budkach z hot dogami, kiełbaskami itp. Popularne są piekarnie z szerokim wyborem wypieków, bułek, rogali i ciastek.

Ciekawym, polecanym do odwiedzenia miejscem jest Torvehallerne ( https://torvehallernekbh.dk ) w rejonie zamku Rosenborg (przy stacji metra N?rreport). Jest to rodzaj targu (zajmującego dwie zadaszone hale), na którym ze stoiskami i sklepikami sąsiadują niewielkie knajpki. Warto tu wpaść zarówno po owoce oraz warzywa, jak i lokalny fast food. Targ działa w godzinach 10.00-19.00 (w weekendy do 18.00).

Podobna atmosfera panuje w zakątku zwanym Copenhagen Street Food ( https://reffen.dk ), działającym na poindustrialnych terenach Refshale?en. Odbywają się tu także koncerty i inne wydarzenia plenerowe pod gołym niebem. Kompleks działa od wiosny do jesieni.

Najbardziej turystyczne, czyli drogie lokale zlokalizowane są w rejonie Nyhavn i Slotsholmen (Wyspa Zamkowa).

Za najtańszy posiłek w ulicznej budce zapłacimy od 30 DKK (hamburger lub hot dog, kanapka ze śledziem, frytki itp.) do 50-100 DKK (pizza, smażony makaron z warzywami, ryba z frytkami itp.). Zestaw śniadaniowy w restauracji średniej klasy kosztuje ok. 100 DKK, a ceny za typowy obiad mieszczą się w granicach 150-250 DKK, choć oczywiście - w zależności od miejsca i rodzaju dania - bywa i drożej. Półlitrowe piwo w barze lub kieliszek wina ze średniej półki cenowej to wydatek rzędu 40-70 DKK.