Recenzje
Korona Polskich Gór. Dziennik młodego zdobywcy
"Korona Polskich Gór. Dziennik młodego zdobywcy" to książka, która jest czymś więcej niż zwykłą lekturą. To raczej towarzysz wypraw, coś pomiędzy pamiętnikiem, przewodnikiem i zeszytem przygód. Jest mocno osadzona w klimacie górskich wędrówek i tego całego zdobywania szczytów, które w Polsce ma długą tradycję. Każdy, kto choć trochę chodzi po górach, kojarzy ideę odznak PTTK i książeczek, w których zbiera się pieczątki, wpisuje trasy i liczy kolejne zdobyte miejsca. Tutaj dokładnie ten klimat został przeniesiony do formy przyjaznej dzieciom. W środku znajdziemy nie tylko miejsce na własne notatki, rysunki czy zdjęcia, ale też ciekawostki o polskich pasmach górskich i ich najwyższych szczytach. To sprawia, że dziecko nie tylko zapisuje swoje wyprawy, ale też stopniowo uczy się czegoś o miejscach, które odwiedza albo dopiero chce odwiedzić. Dużym atutem jest to, że książka zachęca do działania. Są tam zadania i wyzwania, które można realizować podczas wycieczek. Dzięki temu każda wyprawa staje się czymś więcej niż tylko spacerem. To trochę jak gra, w której zdobywa się kolejne poziomy i krok po kroku zbliża do „Korony Polskich Gór”. Taki format świetnie pasuje do rodzinnych wyjazdów. Można go zabrać w samochód w drodze w góry, wyciągnąć w schronisku albo wykorzystać wtedy, gdy pogoda nie dopisuje i trzeba chwilę przeczekać. Dla dzieci to też sposób na utrwalenie wspomnień, coś w rodzaju osobistego albumu z przygodami. A jeśli ktoś naprawdę lubi góry, to ta książka szybko staje się czymś osobistym. Przy kolejnych wyprawach pojawia się motyw, żeby jeszcze coś dopisać, jeszcze jedną górę czy pieczątkę zdobyć. I właśnie w tym jest jej siła, bo zamienia zwykłe chodzenie po szlakach w dłuższą przygodę.
Korona Polskich Gór. Dziennik młodego zdobywcy
Planujecie rodzinne wycieczki w góry? Jeśli chcecie, aby Wasze dzieci zamieniły zwykły spacer w ekscytującą misję, mam dla Was absolutny hit! 🎒✨ W moje ręce wpadła książka "Korona Polskich Gór. Dziennik młodego zdobywcy" autorstwa Justyny i Krystiana Zająców (od wydawnictwa Bezdroża). To nie jest zwykły przewodnik, który odkłada się na półkę. To interaktywny pamiętnik i przewodnik w jednym, stworzony po to, by zabrać go prosto na szlak! 🥾⛰️ Co znajdziecie w środku? 1️⃣ Kodeks Młodego Turysty i Numery Alarmowe - genialny wstęp, który uczy dzieci zasad bezpieczeństwa i szacunku do przyrody (nie śmiecimy, nie hałasujemy!). Są tu też przejrzyste checklisty do pakowania na lato i zimę. Proste i super edukacyjne! 📋🎒 2️⃣ Mapa i spis 28 szczytów - cała Korona Polskich Gór rozrysowana w piękny, przystępny sposób. Dzieci od razu widzą swoje cele: od Łysicy, przez Śnieżkę, aż po legendarne Rysy! Każdy szczyt ma swoją dedykowaną stronę w książce. 3️⃣ Zadania terenowe i Poziomy Odkrywcy - to mój ulubiony element! Książka rzuca wyzwania. Trzeba np. znaleźć patyk w kształcie litery Y, odwiedzić schronisko albo pozdrowić innych turystów hasłem „Dzień dobry”. Za zdobyte szczyty i zadania dzieci odblokowują odznaki: od „Małego Zdobywcy” do „Króla/Królowej Korony Polskich Gór”! 👑🏅 Książka ma mnóstwo miejsca na własne zapiski, wklejanie pieczątek, biletów, rysunki i zdjęcia z wypraw. Dzięki temu po latach będzie niesamowitą pamiątką z dzieciństwa. Dla kogo? Dla każdego małego (i większego) wędrowca, który lubi wyzwania i zbieranie pieczątek. Gwarantuję, że z takim dziennikiem żadne dziecko nie będzie marudzić, że „nóżki bolą”! 🥾👣
Kopenhaga. Stolica dobrego życia. Oblicza świata
Mieliście okazję odwiedzić kiedyś stolicę Danii? Kopenhaga to przepiękne, klimatyczne miasto, o którym chętnie dowiedziałam się więcej dzięki książce Kingi Eysturland „Kopenhaga. Stolica dobrego życia”. Ten reportaż przedstawia duńską stolicę zarówno jako miejsce turystycznego kultu, jak i miasto, które dla wielu jest domem. Lektura pozwala wyjść odrobinę poza znany z social mediów obraz Kopenhagi. Poza kolorowymi kamieniczkami i skandynawskim klimatem kryje się prawdziwe życie, wraz z jego wzlotami i upadkami. Reportaż obrazuje problemy, z którymi mierzy się dzisiejsza Kopenhaga, ale wyróżnia także elementy, które sprawiają, że jest to miasto powszechnie uważane za przyjazne do zamieszkania. Kinga Eysturland w przystępny sposób przedstawia także pewne historyczne uwarunkowania i wyjaśnia panujące nie tylko w Kopenhadze, ale i w całej Danii zwyczaje. Daje to czytelnikowi szansę na zrozumienie fenomenów, które mogłyby pozostać niezauważone podczas krótkiej, turystycznej wizyty w kraju. Dla mnie nowością było na przykład pojęcia „nowoduńczyka” czy istnienie tzw. uniwersytetów ludowych. „Kopenhaga. Stolica dobrego życia” to tytuł, którego nie można porównywać z przewodnikiem. Nie nastawiamy się tutaj bowiem na odhaczanie kolejnych punktów turystycznych. Mimo to uważam, że może być to świetna pozycja dla osób chcących bardziej świadomie zaplanować swój wyjazd. Reportaż idealnie sprawdzi się też osobom, które miały już okazję odwiedzić Kopenhagę i chcą dowiedzieć się o niej nieco więcej, przywołać wspomnienia odwiedzionych uliczek i monumentów.
Korona Polskich Gór. Dziennik młodego zdobywcy
Podróżowanie z dzieckiem jest inne niż samemu, trzeba brać pod uwagę jego ograniczenia i zadbać o jego komfort, czasami należy wybrać prostszą lub krótszą trasę, ale nie oznacza to, że jest ono niemożliwe. Korona polskich gór dziennik młodego zdobywcy to publikacja dla wszystkich dzieci, które marzą o górskich przygodach i zdobyciu wszystkich szczytów z naszego kraju. Ta książka to taki jakby pamiętnik, wpisujemy tutaj nasze dane, wklejamy swoje zdjęcie, zapisujemy datę rozpoczęcia prowadzenia go oraz oczywiście zaznaczamy na mapie, gdzie mieszkamy. Następnie przechodzimy do bardzo ważnych informacji, których trzeba nauczyć się na pamięć, czyli kodeks młodego turysty oraz wszystkie numery alarmowe. Potem mamy wypisane wszystkie polskie szczyty, jest ich aż dwadzieścia osiem, więc sporo, a na kolejnej stronie mamy odznaki, które dostajemy, gdy uda nam się zdobyć daną ilość szczytów. Mamy też tutaj bardzo ciekawe zadania takie jak labirynty, krzyżówki, kolorowanki oraz wykreślanki, żeby też umilić dziecku czas w podróży. Przy każdym szczycie musimy wpisać dane informacje, takie jak gdzie zaczęliśmy wyprawę, gdzie skończyliśmy, jaką długość pokonaliśmy oraz w jakim czasie. Mamy też wypisane najważniejsze informacje oraz ciekawostki o danym szczycie, miejsce na pieczątkę oraz jakieś proste zadania. Dodatkowo mamy stronę z zadaniami terenowymi, które możemy przeprowadzić w trakcie podróży, a polegają one najczęściej na obserwacji otoczenia i zaznaczeniu co widzieliśmy po drodze. Jako dziecko byłabym zachwycona takim dziennikiem, oczywiście, gdyby moi rodzice lubili podróże, będzie on świetną motywacją dla dziecka, które opada z sił podczas trasy, ponieważ pomimo zmęczenia na pewno będzie mieć ambicje na zdobycie kolejnej pieczątki. Wypełniony w całości będzie też na pewno piękną pamiątką i kiedyś będzie można wspominać te wszystkie podróże z sentymentem oraz będzie można pokazywać go też dzieciom, a później wnukom i opowiadać im to wszystko, co przydarzyło się na szlaku.
Sycylia. Smak południa
Sycylia zajmuje specjalne miejsce w moim sercu. Byłam tam dwukrotnie, ale nadal nie zobaczyłam wszystkiego i nadal się nie nasyciłam tą wyspą. Chociaż nie przepadam za Włochami (tak, powiedziałam to), to Sycylię ubóstwiam. Dlatego też zawsze chętnie sięgam po każdą pozycję czytelniczą na temat tej włoskiej wyspy. Tym razem w moje ręce wpadła książka Karoliny Wiszniewskiej „Sycylia. Smak południa”, która jest kwintesencją tego, co znajduje się na Sycylii. „Sycylia. Smak południa” opowiada o największej wyspie Włoch. Autorka, która jest certyfikowaną specjalistką od włoskiego wina i stworzyła projekt Italia e Cucina, od lat podróżuje po Włoszech poznając lokalne kuchnie i kulturę różnych regionów oraz historie mieszkających tam ludzi. Zagląda tam, gdzie codzienność splata się z historią, a lokalne smaki przenikają każdy aspekt życia. Są tu opowieści zasłyszane przy stole, lokalne rytuały, kulinarne symbole i miejsca, które nie zawsze trafiają do czołówki wyników wyszukiwania w sieci. To Sycylia, którą się smakuje i rozumie - bez pośpiechu, z uważnością na detale i kontekst kulturowy. Karolina odchodzi od typowo przewodnikowej formy, co czyni ją bardziej przystępną niż dość suchy opis zbioru zabytków i cudów natury z klasycznego przewodnika. Wszelkie wskazówki dotyczące podróżowania, a także ciekawostki kulturowe i kulinarne autorka wplotła w tekst lub wyróżniła na specjalnie oznakowanych stronach. Jednak autorka skupia się na kulinarnych doznaniach sycylijskich specjałów. Niezależnie od tego, czy jesteśmy w Taorminie, Castelmoli, Palermo czy Macari, to autorka opowiada nam o miejscowych atrakcjach przez pryzmat smaku. A Sycylia pod względem kulinarnym jest niesamowicie bogata i różnorodna - podtytuł książki jest więc nieprzypadkowy. Nie jest to klasyczny przewodnik, chociaż zawiera w sobie elementy przewodnika. Karolina zaprasza nas w podróż przez sycylijskie miasta i miasteczka widziane z bliska jej oczami - od głośnych targów, przez barokowe place, po kuchnie, w których czas zdecydowanie płynie w innym tempie. Jest zaproszeniem do odkrywania wyspy na własną rękę, do czytania między wierszami i spojrzenia głębiej na relację mieszkańców z ziemią, jedzeniem, tradycją i pamięcią. „Sycylia. Smak południa” to propozycja dla każdego, kto nie tylko łaknie pięknych widoków, ale też poszukuje sensu i chce zrozumieć miejsce, które odwiedza. „Sycylia. Smak południa” nie jest typowym przewodnikiem dla turystów. To raczej piękna opowieść o wyspie, jej zabytkach, kulturze, mieszkańcach i - przede wszystkim - jedzeniu. Zatapiając się w lekturze tek książki można niemal poczuć gorące powietrze, zapach potraw i smak wina. Tutaj Sycylia staje się tu czymś więcej niż miejscem, jest doświadczeniem, relacją między ludźmi, tradycją i pamięcią. Całość okraszona została barwnymi ciekawostkami, anegdotami i oczywiście pięknymi zdjęciami. Z tego wszystkiego aż mam ochotę spakować walizkę i po raz trzeci polecieć na tę niezwykłą wyspę.
