We wtorek zakończył się karnawał w Wenecji, ale tym, którzy nie załapali się na tegoroczne świętowanie w mieście kanałów i gondoli, Wydawnictwo Bezdroża proponuje zaplanowanie w nim  urlopu w pozostałej części roku.

Mimo że najważniejsze wydarzenie weneckie już za nami, warto wybrać się choćby na weekend do tej światowej stolicy zakochanych, w której atmosfera karnawałowej zabawy trwa nieprzerwanie cały rok. Znajdziemy tutaj jednak nie tylko zakątki sprzyjające miłosnym uniesieniom, ale przede wszystkim historię wieków zapisaną w perełkach architektury sakralnej i świeckiej oraz szereg wydarzeń artystycznych, które nadają Wenecji niepowtarzalny charakter kulturalny.

W 1987 roku Wenecja została wpisana na listę UNESCO i mniej więcej od tego czasu zaczęły powstawać plany renowacji umierającego miasta. Położona na 118 wyspach połączonych ze sobą 400 mostami, Laguna Wenecka traci ponad milion metrów sześciennych stałego budulca rocznie, wskutek czego miasto zagrożone jest zniknięciem. Może do tego dojść  już w 2050 roku, jeśli żadne działania ochronne nie zostaną podjęte. Warto zatem się spieszyć, aby zobaczyć jeszcze „starą” Wenecję w całej swej okazałości – jedyny w swoim rodzaju system urbanistyczny na świecie.

Spacerując po Wenecji, prócz wędrówek po historycznym centrum z obowiązkowym Placem św. Marka czy dzielnicami akademicką i Castello, warto zapuścić się na mniej znane zakątki laguny i obejrzeć Wenecję od drugiej strony. Warte zwiedzenia są na pewno wyspy: Burano – zwana wyspą koronek; Murano – wyspa szklarzy; Torcello – wyspa-widmo czy Il Lido – dekadencka plaża wenecjan.
Najbardziej spektakularnym wydarzeniem w roku jest oczywiście wenecki karnawał, który od stuleci gości na ulicach miasta. Dzisiaj już nie trwa on 4 miesiące, jak niegdyś bywało, ale i tak w ciągu kilkunastu dni intensywnego szaleństwa zachwyca rozmachem zarówno turystów, jak i mieszkańców wysp.

Drugim po karnawale wydarzeniem, które warto zobaczyć, to słynne Biennale Weneckie, odbywające się rokrocznie we wrześniu na wyspie Lido. Impreza od 1932 roku gromadzi twórców i fanów kina i uznawana jest za najstarszy filmowy festiwal na świecie. Prócz prezentacji najnowszych osiągnięć kinematograficznych organizowane są spotkania z twórcami współczesnych produkcji wielkiego ekranu. W tym roku festiwal odbędzie się już po raz 67. w dniach 1-11 września. 

Jakie inne wydarzenia warto jeszcze wziąć pod uwagę, planując weekend w Wenecji? Majowy Festiwal Muzyki Sakralnej, maraton wioślarski, czerwcową ceremonię zaślubin z morzem, wrześniowe regaty historyczne czy listopadową Festa della Salute?

Przewodnik Michelin „Wenecja” z serii Udany Weekend pozwoli wykorzystać nawet krótki urlop w pełni dzięki bogatej palecie informacji praktycznych, kulturalnych i historycznych. Kondensacja wiadomości o zabytkach, sztuce i rozrywce umożliwi dostosowanie codziennego planu zwiedzania do indywidualnych potrzeb. Wenecja czeka na Ciebie w swoich rozmaitych odsłonach!

Koncepcja serii Udany Weekend

Publikacje zebrane w serii Udany Weekend są skierowane do osób prowadzących aktywny i dynamiczny tryb życia, dla których kilkudniowe wypady są najlepszym sposobem na zetknięcie się z niepowtarzalną atmosferą słynnych europejskich miast.

Michelin stawia na praktyczność i wysoki poziom prezentowanych informacji. Troszczy się o zaspokojenie potrzeb wszystkich osób, które oczekują, że przewodnik będzie ich rzeczywistym towarzyszem w podróży i umiejętnie wskaże najlepsze rozwiązania.

Układ przewodników jest dostosowany do potrzeb turysty, który na poznanie miasta ma zaledwie dwa lub trzy dni: nie pozwala przeoczyć miejsc, które decydują o jego specyfice i tworzą jego niepowtarzalny klimat.

Poruszanie się ułatwiają czytelne i kolorowe mapy oraz plany obiektów – dzięki nim turyści nie tracą czasu na błądzenie w plątaninie ulic i z łatwością mogą opracować najlepszą trasę wycieczki. Alfabetyczny układ obiektów pozwala na błyskawiczne odnalezienie właściwego opisu. Przewodnik jest wzbogacony licznymi rycinami i zdjęciami.

„Wenecja”, wyd. 3, Udany Weekend Michelin, Wydawnictwo Bezdroża, Kraków 2010, 144 s.