Bezdroża sp. z o.o.
ul. Pychowicka 7
30-364 Kraków
e-mail: ksiegarnia@bezdroza.com.pl
redakcja: redakcja@bezdroza.com.pl
informacje o księgarni bezdroza.pl
© Bezdroża 2009
- Księgarnia
- Przewodniki
- Bukowina. Kraina łagodności..
Bukowina. Kraina łagodności
- Autor:
- Michał Jurecki
- Wydawca:
- Wydawnictwo Bezdroża
- Data wydania:
- 2001
- Liczba stron:
- 338 stron
- Format:
- 12 cm x 17 cm (B6)
- Oprawa:
- miękka
- Znalazłeś błąd w tym przewodniku?
Wyślij nam poprawkę - Recenzje prasowe
- Katalog: Przewodniki
BUKOWINA. Kraina łagodności to pierwszy na rynku przewodnik poświęcony Bukowinie i to zarazem jej części rumuńskiej, jak i ukraińskiej. Zawiera on szczegółową krajoznawczą charakterystykę regionu przy szczególnym uwzględnieniu aspektu historycznego. Dowiemy się z przewodnika wielu praktycznych informacji przydatnych przy zwiedzaniu regionu: jak dojechać, gdzie przenocować, jak zaplanować pobyt. Pomogą nam w tym propozycje tras, które zarówno przeprowadzą przez lesiste wierzchołki Obczyn Bukowińskich, doprowadzą do wsi zamieszkałych przez Polaków, jak i ułatwią poznanie słynnych "malowanych klasztorów" Bukowiny. Czy więc planujemy jedynie kilkudniową wizytę na Bukowinie, czy chcemy tu spędzić parę miesięcy, możemy być pewni, że będzie to czas pełen wrażeń, czas obcowania z tradycyjną kulturą i bujną przyrodą regionu.
O autorze: Michał Jurecki - historyk, amator wędrówek po zabytkach Europy Środkowej, szczególnie Ukrainy i Rumunii. Bukowinę odwiedza systematycznie od kilku lat w ramach indywidualnych podróży lub grupowych wypraw inwentaryzacyjnych. Penetrował też Mołdawię, Rosję, Białoruś i in. Współpracował m.in. przy Ilustrowanym Przewodniku po Ukrainie, Jacka Tokarskiego, a także przy przewodniku Krym. Półwysep rozmaitości.
O regionie: Bukowina to region historyczny, obecnie znajdujący się na terenie Ukrainy i Rumunii. To region stosunkowo bliski, a jednocześnie słabo znany. Bukowina to przede wszystkim ludzie. Mieszkają tu Ukraińcy, Rumuni, ale i liczni Polacy, także Żydzi, Niemcy, Ormianie, Lipowani. Wszyscy oni żyją obok siebie bez konfliktów i waśni. "Kraina łagodności" słynie bowiem z tolerancji i otwartości, a także tradycyjnej gościnności wobec przybyszów. Mozaikowość kulturowo-etniczna łączy się na Bukowinie z różnorodnością religijną: obok cerkwi prawosławnej znajdziemy tu kościół katolicki, obok synagogi świątynię grekokatolicką. Najwspanialsze są zaś tzw. "malowane klasztory". Freski zdobiące ich ściany, atmosfera skupienia panująca we wnętrzach surowych budowli, ciekawa architektura obiektów - to wszystko powoduje, że klasztory robią na podróżnym duże wrażenie. Bukowina to także dzika przyroda: bezkresne lasy tylko w dolinach ustępują miejsca polom uprawnym i łąkom, a kilkadziesiąt rezerwatów dodatkowo świadczy o bogactwie tutejszej przyrody ożywionej i nieożywionej. Góry, Obczyny Bukowińskie i masyw Raraula, nie są nazbyt wysokie, ale dostarczają wrażeń zarówno turystom pieszym, rowerzystom, jak i amatorom narciarstwa biegowego. Bukowina bowiem to region, gdzie warto wybrać się o każdej porze roku. I nie trzeba tej podróży długo planować - wystarczy wolny tydzień czy dwa i już czekają nas wspaniałe przeżycia.
O autorze: Michał Jurecki - historyk, amator wędrówek po zabytkach Europy Środkowej, szczególnie Ukrainy i Rumunii. Bukowinę odwiedza systematycznie od kilku lat w ramach indywidualnych podróży lub grupowych wypraw inwentaryzacyjnych. Penetrował też Mołdawię, Rosję, Białoruś i in. Współpracował m.in. przy Ilustrowanym Przewodniku po Ukrainie, Jacka Tokarskiego, a także przy przewodniku Krym. Półwysep rozmaitości.
O regionie: Bukowina to region historyczny, obecnie znajdujący się na terenie Ukrainy i Rumunii. To region stosunkowo bliski, a jednocześnie słabo znany. Bukowina to przede wszystkim ludzie. Mieszkają tu Ukraińcy, Rumuni, ale i liczni Polacy, także Żydzi, Niemcy, Ormianie, Lipowani. Wszyscy oni żyją obok siebie bez konfliktów i waśni. "Kraina łagodności" słynie bowiem z tolerancji i otwartości, a także tradycyjnej gościnności wobec przybyszów. Mozaikowość kulturowo-etniczna łączy się na Bukowinie z różnorodnością religijną: obok cerkwi prawosławnej znajdziemy tu kościół katolicki, obok synagogi świątynię grekokatolicką. Najwspanialsze są zaś tzw. "malowane klasztory". Freski zdobiące ich ściany, atmosfera skupienia panująca we wnętrzach surowych budowli, ciekawa architektura obiektów - to wszystko powoduje, że klasztory robią na podróżnym duże wrażenie. Bukowina to także dzika przyroda: bezkresne lasy tylko w dolinach ustępują miejsca polom uprawnym i łąkom, a kilkadziesiąt rezerwatów dodatkowo świadczy o bogactwie tutejszej przyrody ożywionej i nieożywionej. Góry, Obczyny Bukowińskie i masyw Raraula, nie są nazbyt wysokie, ale dostarczają wrażeń zarówno turystom pieszym, rowerzystom, jak i amatorom narciarstwa biegowego. Bukowina bowiem to region, gdzie warto wybrać się o każdej porze roku. I nie trzeba tej podróży długo planować - wystarczy wolny tydzień czy dwa i już czekają nas wspaniałe przeżycia.
CZYTELNIA POLITYKA ONET.PL - Mityczna Bukowina
Bukowina, część historycznej Mołdawii, kraina opierająca się o Karpaty Wschodnie, w średniowieczu była lennem polskim, potem przez kilkaset lat tureckim, o zmiennym stopniu autonomii. W XIX wieku należała do Austrii, od 1849 roku jako osobna prowincja. Po upadku Austro-Węgier cała Bukowina została przyłączona do Rumunii, w czerwcu 1940 jej północną część anektował ZSRR, w kilka miesięcy później powróciła tu władza rumuńska. Od zakończenia drugiej wojny światowej utrwalił się podział Bukowiny między Związek Radziecki a Rumunię. Ten stan został zachowany po powstaniu niepodległej Ukrainy. Przewodnik opisuje Bukowinę północną (ukraińską), czyli fragment obwodu czerniowieckiego, i rumuńską, (okręg Suczawski). Najciekawsze zabytki, między innymi słynne monastery, leżą w części rumuńskiej. Za to w Czerniowcach zachowała się atmosfera wielonarodowej i wielowyznaniowej Austrii, przenosząca nas, przy pewnej wyobraźni, do dawnego Lwowa, Koszyc czy Pragi. Na wsi bukowińskiej, szczególnie w Rumunii, można podziwiać resztki archaicznej kultury ludowej, znanej nam z lektury dzieł Stanisława Witkiewicza czy Stanisława Vincenza. Górska przyroda nie dała się podzielić, wydaje się równie piękna i bogata po obu stronach granicy. Bukowina była - i w znacznej części pozostała - wyjątkowym tyglem narodowo-ściowym, jej kulturę współtworzyli Niemcy, Polacy, Żydzi, Rusini, Wegrzy, Czesi, Słowacy, Rumuni, Mołdawianie. Przewodnik, jedna z pierwszych od kilkudziesięciu lat polskich publikacji o tym regionie, jest małą geograficzno-przyrodniczo-kulturową monografią, bardzo przydatną dla tych, którzy się na Bukowinę wybierają, i w ogóle wartą przeczytania. Choćby dlatego, że Bukowina, to również ciekawy rozdział kultury polskiej, wart przypomnienia. Wypada się cieszyć, że po latach Karpaty Wschodnie stały się dostępne dla turystów. Naturalnie, tych bardziej doświadczonych. Wędrowanie po Bukowinie wymaga znacznie większej kondycji i turystycznego przygotowania, niż wycieczka w Karpaty Polskie, pokryte gęstą siecią dróg, szlaków turystycznych i schronisk. Ale tym lepiej - wyprawa w góry Bukowiny pozostawia wrażenia, nieporównywalne z niczym. Autorzy nie zapomnieli o radach praktycznych (formalności wizowo-paszportowe, placówki dyplomatyczne, waluta, komunikacja, noclegi). W sumie - ogromnie pożyteczna, w pewnym sensie pionierska, publikacja.