Niezwykle różnorodne interdyscyplinarne eseje zamieszczone w książce są plonem konferencji „Kraków i Lwów w cywilizacji europejskiej” oraz dyskusji panelowych, zatytułowanych „Kraków i Lwów – pomiędzy prowincją a metropolią” i „Kraków i Lwów w Europie jutra” (które odbyły się w Krakowie, w Międzynarodowym Centrum Kultury 15-16 listopada 2002). W wielu przypadkach autorzy poszukiwali odpowiedzi na pytanie o Europę jutra – Europę bez granic. Sięgnięto zatem do historii tych miast okresu wczesnosłowiańskiego, dynastii Jagiellonów, Habsburgów, imperium sowieckiego, aby określić ich miejsce w cywilizacji europejskiej. Zwrócono uwagę na wieloetniczność, wielowyznaniowość, uwarunkowania polityczne Lwowa, dla którego to bogactwo nie zawsze było korzystne, szczególnie dla narodów w nim żyjących. Te zagadnienia między innymi znalazły odzwierciedlenie w historiografii Lwowa (pisanej zgodnie z orientacją autorów) – polskiej, austriackiej, ukraińskiej, żydowskiej i sowieckiej, co stanowi swego rodzaju ewenement w odniesieniu do jednego miasta. Czy Kraków i Lwów były metropoliami, kiedy stały się miastami prowincjonalnymi, jaką rolę odgrywała w nich kreatywność intelektualistów i artystów, a jakie były rezultaty zniewolenia i ideologii sowieckiej – to jedynie kilka z zagadnień poruszanych przez wyśmienitych autorów: Jarosława Hrycaka, Aleksandrę Matyukinę, Bohdana Osadczuka, Jacka Purchlę, Jerzego Wyrozumskiego, Lepolda Ungera, Aloisa Woldana, Tarasa Woźniaka i innych.